Vereniging

‘Schaken is een dwaas middel om ijdele mensen te doen geloven dat ze met iets heel knaps bezig zijn, terwijl ze alleen maar bezig zijn met hun vrije tijd te morsen.’  Een citaat van Bernard Shaw.

Dat mag misschien zo zijn. Bij De Cirkel storen ze zich daar niet aan. De denksportvereniging is opgericht op 15 juni 1982. Een club met een bruisend verenigingsleven, en aandacht voor iedereen.  Het is ondoenlijk de verenigingsgeschiedenis in detail te beschrijven. Een korte terugblik:

De geschiedenis van De Cirkel begon in de kantine van de AZO (nu Permar red.) aan de Blokkenweg. Op vijftien juni 1982 kwamen elf mensen in vergadering bijeen. Ze wilden kijken of het oprichten van een schaakvereniging levensvatbaarheid had. De veel te vroeg overleden leden Piet Cremers, Johan Huisjes en Jan van de Stolpe zijn schakers van het eerste uur. Zij hebben min of meer de geschiedenis van De Cirkel een belangrijke mate bepaalt. De oprichtingsvergadering duurde precies veertig minuten. In een kleine drie kwartier was de geboorte van de schaakvereniging geregeld.

Aanleiding

Het eigenlijke begin van de vereniging – de conceptie – ligt al in 1981. De AVRO en Teleac starten voor radio en tv een schaakcursus. Schaakfanaat Johan Huisjes ziet kans twaalf medewerkers, waaronder één dame achter het schaakbord te krijgen. Er wordt geworsteld met paarden, pionnen, torens, dames enz. Het geleerde moet in praktijk worden gebracht. Een onderlinge competitie wordt opgestart. In juni 1982 worden dus spijkers met koppen geslagen. De randvoorwaarden zijn snel ingevuld: De clubnaam wordt net als de personeelsvereniging (PV) ‘De Cirkel’. De speelzaal is de AZO kantine. De contributie is laag. De PV betaalt alles uit de toto en lotto gelden. De speelavond wordt de dinsdag. De enige avond dat de kantine nog vrij is.

Leden met een beperking

De Cirkel is in die tijd, maar eigenlijk nu nog vrij uniek. De club heeft de mensen met een beperking in haar hart gesloten. En zij genieten het voorrecht de denksport uit te oefenen op een wijze, die recht doet aan de beperking. Voor hen worden de regels zodanig vastgesteld, dat zij hun geliefde sport kunnen uitoefenen.

Stabiel

De vereniging kent bestuurlijk weinig verloop. Zo zijn er sinds de oprichting slechts zeven voorzitters. De eerste voorzitter tegen wil en dank is Johan Huisjes. In een later stadium wordt hij tot zijn overlijden secretaris. Een man die zijn hele leven de schaaksport een warm hart toedroeg. De tweede voorzitter is Arie Pol. Een aimabele man, die de vereniging representatief vertegenwoordigt. In 1990 staat hij met zijn bestuur aan de wieg van een clubblad. Dat de naam ‘De Circulaire’ wordt past in de verenigingstraditie. Pol wordt opgevolgd door Jan Banga. Een beminnelijk mens, die met een goed woord voor iedereen de vereniging jarenlang leiding geeft. Banga geeft de voorzittershamer door aan Lou Bouwmeester. Een man van een ander kaliber. Een voorzitter die zijn sporen dan al heeft verdiend. Bouwmeester is amper lid of hij richt een jeugdafdeling op. Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst is zijn credo. Hij wordt opgevolgd door Ben Zee. Een voorzitter, die een zee van tijd in de vereniging steekt. Net als zijn voorganger is de jeugd zijn liefde. Zijn opvolger wordt Jan Blokpoel en sinds twee jaar is Tom Smit de preses van een stabiele club.

Een andere spilfunctie: Het wedstrijdleiderschap senioren is sinds de oprichting tot 1998 gedurende 16 jaar bemenst door Anton Ebskamp die de spelers elke dinsdagavond aan het werk zette.

Sinds zijn aftreden nam Eip Janssen voor een periode van 15 jaar de honneurs waar. Daarna heeft Thomas Slijper twee jaar deze taak op zich genomen en vanaf 2015 heeft Herman van den Akker het stokje overgenomen.

Jeugd

De Cirkel kent zoals mede onder de impulsen van wijlen Lou Bouwmeester een bijzonder talentvolle jeugdafdeling. Een gouden greep is de oprichting medio 1991. De middelbare scholen worden aangeschreven. Via de pers wordt aandacht verkregen voor de schaakschool. Lou Bouwmeester en Jan Banga geven op dinsdag 10 september 1991 de eerste les. In de loop der jaren maken vele handen licht werk. De Cirkel is met haar goede jeugdopleiding sinds decennia bekend. Met eerst Ben Zee, en later Ben Verduyn staat het duo aan de wieg van een steeds groeiende jeugdafdeling. De enige jeugdschaak afdeling in de plaats Ede.

Markant

In de lange Cirkel geschiedenis zijn er vele bijzonderheden gebeurd. Een keuze die uiteraard verre van volledig is. In het voorjaar 1991 is er een snelschaak marathon. Johan Huisjes en Anton Ebskamp (erelid van De Cirkel) spelen van vrijdagavond 19.00 uur tot zaterdagavond 19.00 uur tegen elkaar. Op het terras van cafetaria ‘De Zon’, tegenover het voormalige politiebureau worden 120 partijen ( vijf per uur red.) gespeeld. Ebskamp wint 51 partijen, speelt 40 partijen remise en verliest 29 maal. Onbelangrijk voor beide spelers. Wel belangrijk is dat zij de kas spekken met een kleine drieduizend gulden.

Elke vereniging heeft leden die nooit meer worden vergeten. Hendrik Heikamp uit Veenendaal is meermalen clubkampioen geweest. De schaker droeg altijd een pet. Niet uit onbeleefdheid, maar het paste gewoon bij hem. Heikamp iets aanbieden was tevergeefse moeite. Hoogstens een remise aanbod werd in overweging genomen.

In dit rijtje mag zeker Hans Aalbers niet worden vergeten. Hij was gekluisterd aan zijn rolstoel. Spastisch en vergroeid. Vergroeid met de Cirkel. Werkzaam bij de AZO. Schakend in de laagste regionen van de ranglijst. Als oorzaak gaf hij vaak aan, dat hij reeds om 22.00 uur werd opgehaald voor aan zijn handicap aangepast vervoer. Menig partij gaf hij om die reden gewonnen. Hans Aalbers, inmiddels overleden, was lang eindredacteur van het clubblad. Een clubblad wat zijn kindje was en te vuur en te zwaard werd verdedigd.

Aanwezigheid

Natuurlijk zijn de tijden veranderd. De oprichting in 1982 van toen en nu, is appels met peren vergelijken. Om te schaken moet je een beetje gek zijn. Uren turen op een bord, zou niet interessant zijn. Niets is minder waar. Schaken is goed voor de algemene ontwikkeling. Wat zeker niet is veranderd is het karakter van de vereniging. Gezelligheid staat voorop. Aandacht en respect voor elkaar is de tweede doelstelling. Gestart met twaalf leden heeft De Cirkel nu zo’n 80 trouwe leden op de lijst staan. Een groei tegen alle trends in.

Toenmalige voorzitter Ben Zee verwoordde het alsvolgt:  ,,Ons hoogtepunt is de wekelijkse clubavond. Op dinsdagavond is 85 tot 90 procent van de leden aanwezig. Ik denk dat als het niet leuk zou zijn, de opkomst niet zo hoog zou zijn”.

De Cirkel kon in het verleden met moeite een OSBO team op de been brengen. Nu spelen er vier senioren- en meerdere jeugdteams op KNSB/OSBO niveau.

Een veelgehoorde vraag is: ‘Hoe lang moet je doorgaan met schaken in clubverband.’ Het antwoord van een lid was: ‘Tot je er bij neervalt.’ Treffend voor de ambitie. De toekomst ziet er goed uit voor de 30-jaar jonge vereniging.

Huisvesting

De Cirkel is in haar inmiddels 30-jarige bestaan slechts één keer verkast. Zoals gezegd was de AZO kantine de eerste speelplaats. In 1992 kwamen er wat scheurtjes in de relatie met de AZO. De vereniging groeide als kool. Door de toeloop van nieuwe leden, evenals de strijd om het voeren van het juiste logo, vond de Personeelsvereniging dat De Cirkel niet meer thuishoorde in AZO verband.  De financiële voordelen en huisvesting werden de bloeiende vereniging ontnomen. Dat veroorzaakte grote spanningen, temeer omdat veel leden bij de AZO werken. Secretaris Huisjes schreef dat de vereniging wankelt, maar de onderlinge band hecht bleef. In februari 1991 verhuisde de vereniging naar De Open Hof, waar tot op de dag van vandaag geschaakt wordt.

Voormalig bestuurder Johan Huisjes, altijd goed voor fijnzinnige omschrijvingen, liet het volgende vastleggen: ,,Wij (De Cirkel) zijn op eigen benen komen staan, los van moeder AZO, die ons gebaard heeft”.   Niemand had dit beter kunnen verwoorden.