Veel strijdlust bij maandagmiddagschakers

Maandagmiddag 21 september. De traditionele inloop van de maandagmiddagschakers in De Open Hof is een lust voor het oog. ,,Ik had geen zin maar als je eenmaal achter het schaakbord zit is er niets mooier”, kwam erelid Anton Ebskamp binnen. ,,Ik ben er ook weer”, was het welkomstwoord van de enige weken afwezige Fred Post. Dat hij daarmee het wedstrijdprogramma enigszins in de war gooide ging aan de seniorschaker voorbij.

Jan Hartsuiker toonde bij binnenkomst al wat zijn bedoeling was. Met de E-Bike accu kwam hij binnen. ,,Ik heb er zin in en ben (op)- geladen”, lachte Hartsuiker. Hij vond het te link de accu op de e-bike buiten achter te laten. ,,Ik zie wel wanneer je op stoom komt”, was het weerwoord van zijn opponent Joop de Feyter.

Slechts één remise en negen zeges was het eindresultaat van de derde maandagmiddag schaakronde bij De Cirkel. Daarnaast een nieuwe koploper Peter Jonker die de niet spelende Eip Janssen afloste.

De start was wat rommelig door een laatkomer en een zoals gezegd niet aangemelde speler. De interim wedstrijdleider (Eip Janssen) loste het praktisch op en maakte zichzelf vrij. Daarmee wel zijn koppositie op het spel zettende.

De eerste partij die binnen drie kwartier uit was bleek het duel Fred Post – Jelle Bottema te zijn. Snelheid is meestal het wapen van Fred Post. Hij goochelde in zijn partij tegen Jelle Bottema. ,,Verlies maar wel op tafel 1. Dat zal wel even duren voor ik daar (hoogste bord) weer zit”, zei de op de drieëntwintigste plaats verzeild geraakte schaker. ,,Het leek wel snelschaken”, aldus Jelle Bottema. Die rustig bleef reageren op het gebabbel en snelschaken. ,,Post gaf in het begin al een stuk weg, daarna was het uitspelen”, keek de Veenendaler Bottema terug.

Bij Kees van Heerikhuize – Hans Pasveer verdwenen de dames al snel (tien zetten) van het bord. In het eindspel bood de witspeler sportief remise aan. De Wageninger Pasveer had een pion meer en koos ervoor door te spelen. Hij kreeg het bekende lid op de neus (wie altijd het uiterste wil, krijgt uiteindelijk niets). Hans Pasveer liet een paard instaan want met een dieptesprong remise en misschien wel de winst had kunnen betekenen. ,,Mooie partij maar wel lege handen”, sipte Pasveer. ,,Ik heb de puntendeling aangeboden. Wat moet ik meer”, aldus Van Heerikhuize. ,,Gewoon de winst opschrijven”, aldus de interim-wedstrijdleider.

Mooi was het duel tussen de schakende dames Anneke Liefkens en Els Creutzberg. Zij kennen elkaar goed en de uitslag is niet altijd voorspelbaar. In de slotfase wist Els Creutszberg de beslissende mat zet te vinden. En ook de constatering dat de tijdverdeling vijf minuten tegen 62 minuten in haar voordeel erop wees dat de witspeelster (Anneke) de klok niet te vaak had ingedrukt.

Wie bij Anton Ebskamp tegen Klaas van der Wal een uitslag had moeten voorspellen, had zeker zijn geld gezet op de witspeler. Het erelid De Cirkel wist te profiteren toen Van der Wal een ‘vergiftigde’ pion pakte ten koste van stukverlies. In het verdere verloop vonden Van der Wal en Ebskamp niet de goede zetten. Klaas van der Wal boekte een verrassende maar niet minder verdiende zege. ,,De jaren gaan tellen”, grapte Ebskamp. Eraan toevoegende dat hij weer een geslaagde maandagmiddag in Ede had gehad. Klaas van der Wal kwam op tien binnen met stip.

De twee ‘J’s (Jan Hartsuiker en Joop de Feijter) speelden een partij die alles had wat schaken zo mooi maakt. De Feijter moest in het middenspel dame/koning achter elkaar op lossen na een toren aanval. Hij koos niet voor lang rokeren maar de koning naar d1. In de analyse bleek dat een andere oplossing (rokeren) ook gevaarlijk was geweest. Hartsuiker besliste de partij uiteindelijk in het eindspel met een pionnen aanval. Beide spelers spraken van een mooie en spannende partij met het gas erop. Maar ook de drang naar aanvalsdrift. ,,Totdat de ruimte er was”, aldus de winnaar.

Bij Peter Jonker en Kees van der Voort (beiden ook lid van de ESV) duurde het lang voordat er tekening in de strijd kwam. Maar daarna stond het bord in vuur en vlam. Jonker speelde een degelijke opening met kansen in het middenspel. ,,Peter won een pion en bouwde de druk op. Ik moest alle zeilen bijzetten om niet meer materiaal te verliezen”, keek Van der Voort terug. ,,Ik had gezien dat Kees het lastig had. Met Dame schaak een volle toren winnen was mooi”, oordeelde Jonker bescheiden. Hij zag dat zijn tegenstander ‘eeuwig schaak’ probeerde te forceren. Dat leek lang te lukken, maar de nieuwe lijstaanvoerder zag een oplossing. ,,Ik kreeg een loper in de aanbieding en liet de partij niet meer glippen. Natuurlijk is de winst mooi meegenomen. Maar de partij zoals gespeeld door beiden was lang van een mooi niveau”, oordeelde Jonker.

Dat maakten Fons de Kort en Hein den Hollander niet meer mee. De laatste trok tegen De Kort letterlijk en figuurlijk aan het kortste einde. Daarmee zag Fons de Kort die al weken goede wedstrijden speelt zich eindelijk beloond. ,,Hein speelde goed en ik had het lastig maar eindelijk winst”, lachte hij.

Bij Louis van der Vos – Tom Smit stond het bord al snel in vuur en vlam. ,,Tom kent zijn openingen zo goed. Altijd verrassend”, aldus Louis. Hij kreeg een stuk tegen een pion voorsprong binnen 14 zetten. Smit opende een goede aanval met dame en toren op de e-lijn. Minimaal een pion zou worden teruggewonnen. En de dame stond door een penning van zwart vast Van der Vos vond de oplossing door ook met dame te schuiven. ,,Het einde kwam toch nog wat onverwacht. Louis zette in het eindspel een paard in de aanbieding en dat liet ik na een spannende partij mij niet ontglippen”, reageerde de winnende Tom Smit.

Hans Meijer verloor in de partij tegen Gert Sleeuwenhoek weer zijn dame. ,,Dat is wel vaker zo. Maar deze keer toch anders dan anders. Gert pende mijn dame en ik kon echt geen kant op. Wat ik wel kon? ,,Opgeven”, lachte de altijd opgewekte Meijer. Gert Sleeuwenhoek schoof op richting de top tien. ,,Nog twee plaatsen. Dan ben ik zichtbaar”, zei hij humorvol.

De langstdurende partij was die tussen Arno Braam en Herman van Scherrenburg. Een partij die het analyseren zeker waard is. Beide spelers gunden elkaar weinig ruimte. Gelukkig alleen figuurlijk want de anderhalve meter bleef keurig gehandhaafd achter het bord.

 

Er moesten na zet 26 scherpe doordachte keuzen worden gemaakt. Van Scherrenburg ontweek listig dame ruil. Arno bleef echter schaak geven en ook Herman zocht het scherpe duel op. Uiteindelijk werden de dames toch geruild door de witspeler. De zetten van Arno Braam leken overtuigender dan die van zijn opponent. Een grootscheepse afruil volgde. Wat Herman virtueel een pion voorsprong opleverde. Maar het eindresultaat was mede onder tijdsdruk van Van Scherrenburg (vier minuten) een remise uitslag. ,,Een mooie partij op het scherpst van de snede gestreden. Elke misstap kon worden afgestraft. Het was telkens weer rekenen en afwegen. Misschien ziet een schaakprogramma (Fritz, red.) een oplossing. Maar wij denken dat deze uitslag recht doet aan beiden”, meenden de twee tevreden schakers.

 

Print Friendly, PDF & Email

Reacties gesloten.