Topper in groep A vijftigplussers prooi voor Peter van de Wijngaart

Verslag van het wel en wee van de vijftigplussers in ronde 6, gespeeld op maandagmiddag 11 oktober.

Groep A:

In de A-groep weet Peter van der Wijngaart niet van ophouden. Hij bond deze keer Willem de Wilde, zeker geen slechte schaker, aan de zege kar. Na 17 zetten was het nodige materiaal al van het bord in de Siciliaan waar Willem de lopers inleverde deed Peter van der Wijngaart afstand van de paarden.

,,Iemand die het Frans speelt houdt meestal niet van alle afruilmomenten. Ik bood al snel remise aan maar Peter ging liever door. Een fietsritje uit Bennekom ondanks het mooie weer binnen een kwartier weer oppakken lokte hem niet”, grapte Willem de Wilde. De mooie en spanende partij ging door en zorgde rond zet 39 voor een puzzelstuk. Peter van der Wijngaart ging in de denktank om te zien hoe hij de dame en/of loper kon behouden? De lijstaanvoerder vond de oplossing door op de b-lijn een pion door te schuiven waardoor de witte dame werd aangevallen. En eventueel kon de pion promoveren bij een minder goede oplossing. Willem had het goed gezien door zijn dame in het centrum te posteren en nog steeds de dreiging loper verlies voor Peter in de achterzak te houden. Het werd een tactisch hoogstaand spelletje waarin Willem het hoofd koel hield. Hij pakte de loper mee maar zette zijn toren min of meer buitenspel. ,,In het vervolg zag Peter de oplossing beter dan mij. Ik kon helaas verlies en de spanning aan kop terugbrengen niet waarmaken”, sipte Willem.

Eenzelfde geluid bij de partij tussen Kees van der Voort en Herman van Scherrenburg. De twee ook bij de ESV spelende schakers speelden een Siciliaan. De bedenktijd van Herman van Scherrenburg was op een gegeven moment de helft minder dan die van Kees. De laatste zag met een aantal dreigingen het schaak hoogtij keren. Het was net eb en vloed en op het moment dat Herman dacht zijn tegenstander bij de biezen te hebben gepakt, kantelde het schip. ,,Stukverlies, een lastige stelling. Niets was er meer over”, sipte Herman van Scherrenburg na zijn opgave.

Ook Hans de Groot zag zijn tegenstander Arno Braam glimlachend de zaal verlaten. ,,Ik deed de laatste goede zet”, meende Arno bescheiden na zijn winst. Een partij waarin lang het evenwicht niet werd verbroken. Maar dat veranderde in de overgang naar het middenspel. Hans pakte een pion en leek op weg naar een beslissing. Maar daar werkte Arno Braam niet aan mee.

Bij Louis van der Vos tegen Peter Jonker bleven de zware stukken geheel tegen de gewoonte van Louis op het bord. Wel werd Louis met een dubbelpion opgezadeld. Ergens in het middenspel bood Peter Jonker remise aan. ,,Even over nadenken”, meende Louis. Die kennelijk wel had gezien dat de stelling van Peter rijp was voor de sloop na enkele minder goede zetten. ,,Te passief”, bromde Peter. Louis snoepte wat pionnen mee en kwam in een gewonnen eindspel terecht. Dat liet Jonker zich niet meer bewijzen.

Kees van der Dussen is al enige tijd in een bloedvorm. Deze keer moest Jan Hartsuiker eraan geloven. Bij deze partij werd al snel geanalyseerd hoewel er nog weinig zetten waren gedaan. ,, Achteraf ging het over koffie of thee i.p.v. de partij.” Maar dat had uw razende reporter pas later door. In het eindspel was Kees super alert. ,,Kees speelde sterk en is een taaie tegenstander. Het vorkje was dodelijk en niet gezien”, oordeelde Hartsuiker berustend.

Ook Jelle Bottema deed de stukken berustend in de doos. Hij kon zijn verlies tegen Eip Janssen wel hebben. En dat na slechts tien zetten. ,,Ik verwisselde in de opening een zet en kwam een pion achter. Merkwaardigerwijze kwam Jelle Bottema opgezadeld met een dubbelpion daardoor in de problemen. Deze opening was totaal niet mijn bedoeling laat staan voorbereid”, glimlachte Eip. ,,Ik kon geen plan vinden mij uit de problemen te werken. Meestal zijn we goed tegen elkaar opgewassen maar elke zet van Eip was raak. In de slotstelling had ik vele keuzen. Maar een materiele achterstand werd het altijd. Dan moet je elkaar niet onnodig bezighouden. Het is niet anders”, was Jelle reëel.

Groep B:

Remy Mouthaan speelde een sterke partij tegen Fons de Kort. Fons verloor in het middenspel een kwaliteit, waarna routinier Remy de partij naar winst kon uitspelen.

Een boeiende partij was die tussen Hans Meijer en Fred Post. In het middenspel veroverde Hans een kwaliteit, lang leek het erop dat hij dit materiële voordeel zou gaan verzilveren, maar in het eindspel vergaloppeerde Hans zich waarna Fred alsnog de zwaar bevochten puntendeling uit het vuur kon slepen.

Kees van Heerikhuize had niet zijn dag. Vanaf de eerste zet  had tegenstander Joop de Feijter het initiatief, Kees kon allen maar “dwangzetten” doen. Hij hield het nog een tiental zetten vol, maar zag na stukkenverlies in dat opgave de enige mogelijkheid was. Door deze winst stijgt Joop naar de derde plaats in het tussenklassement.

Klaas van der Wal en Ben Verduyn speelden een spannende partij. In de opening won Ben een pion, maar Klaas vocht terug. Hij veroverde in het middenspel een loper, waarna hij Ben in de verdediging drong. Op het moment dat Ben eigenlijk wilde capituleren, deed Klaas een mindere zet waarna hij een loper verspeelde. Kort daarna bood Ben, die van mening was dat deze partij geen winnaar verdiende, remise aan welke direct door Klaas werd geaccepteerd.

De langste partij van alle schakers kwam op naam van Loek Platschorre tegen Jan van der Wurff. Het duurde heel lang voordat de eerste stukken van het bord verdwenen. Beide schakers speelden op de aanval, in het eindspel zette Jan een dodelijk aanval op, die Loek alleen met schaak geven nog kon pareren. Zover kwam het niet omdat Loek door de klok ging, overigens voor Jan een verdiende overwinning.

Print Friendly, PDF & Email

Reacties gesloten.