Willem de Wilde verrast koploper en brengt spanning terug bij 50+ 

En weer mochten de 50-plussers op 22 november tegen elkaar in de twaalfde ronde aantreden. Wel met de vraag hoe lang nog? Met nog 7 ronden te gaan is de vraag wie de A – groep wint nog niet ingevuld na de maandagmiddag resultaten. Ook de mogelijke degradant is nog niet bekend. Maar daarvoor is Eip Janssen een belangrijke kandidaat. Dat er fel werd gestreden bleek wel uit het feit dat de spelers in de tweede groep al hoog en droog thuiszaten. In de A-groep waren op dat moment nog vier partijen lopende. In de B-groep won de top drie, dus het blijft met name tussen Alex de Roovere en Kees van Heerikhuize bijzonder spannend.

Groep A

Tom Smit had opvallend weinig moeite met Eip Janssen die bij zet 3 week van zijn normale patroon. ,,Daar gaat mijn voorbereiding”,  lachte Tom. Maar gaande weg de partij pakte zijn aanvallende spel goed uit. Eip wist de goede zetten niet uit de hoge hoed te toveren en moest langzaam maar zeker berusten in een nederlaag. ,,Terecht, je kunt zeggen dat ik bagger speelde. Maar de werkelijkheid is dat Tom niet of nauwelijks een foutje maakte. Ik kon echt niet terugkomen in de wedstrijd”, sipte Eip.

Met veel belangstelling werd uitgekeken naar het duel van Peter van der Wijngaart tegen Willem de Wilde. Het werd geen wilde maar een doordachte partij. Wie zaait zal oogsten maar bij te veel wind zaait men verwarring. Beide schakers gebruikten hun tijd doordacht. De oogst was uiteindelijk dat Willem de Wilde na een boeiende partij won. Koploper Peter bood met een kwaliteit minder en een iets mindere stelling remise aan. Niet geschoten is altijd mis zal Peter hebben gedacht. Willem knikte minzaam maar ging gewoon door. Niet geheel onlogisch in een verdacht goede stelling. Peter had misschien last van de handicap niet al te laat naar huis te willen. Naar verluidt was kwart voor vier de ultieme tijd. Hij probeerde met snelle zetten zijn opponent onder druk te zetten. Zover liet de nieuwe koploper Willem de Wilde het niet komen. Velen laatsten zullen de eerst zijn, was het credo nadat Willem als allerlaatste de stukken in de doos deed.

Kees van der Voort en Jelle Bottema zijn bedachtzame schakers. Beide spelers waren lang zuinig op de zware stukken. Bekend is wel dat Kees sterk is in een eindstelling met een paard. Vraag was dan ook of Jelle het zover wilde laten komen. Nee, dus want uiteindelijk berustten de beide schakers in remise.

Bij Jan Hartsuiker tegen Louis van der Vos was het volgens Jan een leuke partij Wel was de vraag of de vos in het doolhof van paarden en lopers zijn wild kon verslinden. Hoewel Jan, zo op het eerste gezicht na een mindere zet remise aanbood, accepteerde Louis dat. In de korte analyse bleek dat de stelling voor beide schakers nog niet zo gemakkelijk was. Wie risico nam ging misschien wel de bietenbrug op. Dus werd het aloude spreekwoord: Liever een half ei dan een lege dop van kracht.

De schakers Peter Jonker en Herman van Scherrenburg kennen elkaar door en door. Zowel bij De Cirkel als de ESV wordt tegen elkaar geschaakt. En naar eigen zeggen is op internet tegen elkaar schaken hen ook niet vreemd. Beide spelers probeerden het initiatief te krijgen. ,,Herman slaagde daar wat beter in”, aldus Peter. ,,Ik probeerde de stelling complex te maken. Dat zette Herman in de denktank. Hoewel hij een wat betere stelling (2 plus pionnen) had, was de tijd in zijn nadeel.” Het remiseaanbod werd door de sportieve Herman van Scherrenburg na rijp beraad geaccepteerd.

Jammer was dat door een foutje van de organisatie de partij Hans de Groot – Arno Braam niet doorging. De afmelding was niet door gekomen of verwerkt. Geen der spelers werd de dupe. Zoals dat bij het maandagmiddagschaak hoort, werd alles in de minnen geschikt. Of te wel de vrede van De Open Hof getekend. Dit ter geruststelling van de organisatie.

Groep B

Alex de Roovere wist dat vandaag alléén winst telde, wanneerhij tenminste koploper wilde blijven. Tegenstander Remy Mouthaan, die ook nog eens zijn dag niet helemaal had, ondervond de bevlogenheid van zijn tegenstander. Nadat Remy al snel een kwaliteit  verloor, maakt Alex het karwij snel daarna af.

Om in de voetsporen van Alex de Roovere te blijven, mocht ook Kees van Heerikhuize géén steek laten vallen. Zijn opponent Fred Post werkte hieraan ongewild mee. Al snel stond Kees materieel gezien sterker, en met 4 plus pionnen was het eindspel “een kat in het bakje”,

Ben Verduyn opende in zijn partij tegen Hans Meijer op een wel heel desastreuze wijze. Hans stond in het middenspel dik, maar dan ook dik gewonnen en het was alleen maar afwachten wanneer Hans het definitief zou afmaken. In plaats van  door te pakken deed Hans enkele minder aanvallende zetten, zodat Ben onder de druk vandaan kon komen en zelf een geslaagde mataanval kon opzetten

Jan van der Wurf maakte in de opening tegen Loek Platschorre enkele fouten, waar Loek optimaal van leek te profiteren. Loek wist zijn materiele voordeel echter niet te verzilveren. Met de overeengekomen remise waren beide schakers tevreden.

Joop de Feijter en Fons de Kort speelden een leuke partij. Beide schakers hadden winstkansen, maar zetherhaling bepaalde dat de partij eindigde in een puntendeling.

Print Friendly, PDF & Email

Reacties gesloten.