Op maandagmiddag 9 september speelden de vijftigplussers de tweede ronde van de wintercompetitie. Zoals altijd komen in de tweede ronde de winnaars van de eerste ronde tegen elkaar uit, hetzelfde geldt voor de verliezers.
Alvorens het schaakgeweld kon losbarsten werd Bé Eshuis verwelkomd als nieuw lid. Bé is een oud-Cirkelaar die na ruim tien jaar niet in clubverband geschaakt te hebben de draad van het mooie schaakspel weer oppakt bij de vijftigplussers van De Cirkel. Dat hij het schaken nog niet verleerd is liet op 9 september gelijk zien!
Bé Eshuis (rechts) gaf direct zijn visitekaartje af
Ook in de tweede competitieronde werden de vijftigplussers getrakteerd, Jan Neuteboom(foto rechts) mocht onlangs zijn verjaardag vieren en wilde dit niet zomaar voorbij laten gaan. De aanwezige schakers mochten raden hoe oud Jan was geworden, de schattingen liepen uiteen van begin zestig tot begin zeventig, iedereen was dan ook zeer verrast om te horen dat Jan onlangs 88! is geworden.
Eén van de spannendste partijen op papier was die tussen Tom Smit en Fedde Kingma, beiden hadden de eerste ronde gewonnen. Praktijk was totaal anders, Tom verspeelde in de opening twee stukken, toen ook nog een derde stuk verloren ging gaf hij zich gewonnen. “Ik had totaal niet mijn dag, de winst van Fedde is dan ook meer dan verdiend” aldus Tom.
Bé Eshuis mocht het met zwart opnemen tegen Eip Janssen. Bé had voor aanvang als tip meegekregen om zo snel mogelijk de paarden van Eip uit te schakelen. Eip werkte hieraan mee door één van zijn paarden als snel in de partij cadeau te doen. Dat Bé het schaken nog niet verleerd is bleek uit de wijze hoe hij de partij daarna naar zich toetrok. Een verdienstelijk debuut voor de Bennekommer.
Klaas van der Wal mocht het wit opnemen tegen Remy Mouthaan. In het middenspel won Klaas een toren, waarna hij de partij vakkundig uitspeelde naar winst.
Kees van de Voort stond na de opening tegen Hans de Groot wat benauwd, maar hij wist zich bekwaam te ontworstelen uit de dreiging. Kees kreeg op de e-lijn een mooie dubbele toren, wat hem een verdiende puntendeling opleverde.
Ondanks dat Jan Neuteboom onlangs jarig was, kreeg hij van tegenstander Peter Pouw weinig terug voor de stukken die hij weggaf. Het eerste stuk verloor hij al op de derde zet, waarna Peter redelijk eenvoudig de partij op zijn naam kon zetten.
In de partij tussen Hans Gillet en Fred Post verspeelde laatstgenoemde al snel enkele pionnen. Hans ging op de afruiltoer en kon het karwei uiteindelijk eenvoudig afmaken.
Kees van der Dussen en Jeffry Huiberts speelden een leuke pot. Het grote euvel bij Jeffry is dat hij vaak te snel zet en daardoor de nodige foutjes maakt. Kees wist met deze foutjes wel raad en mocht de dik verdiende winst noteren.
Joop de Feijter, spelend met wit, en Peter Hekman speelden een boeiende partij die lang gelijk opging. In het eindspel maakte Joop, wellicht moe gestreden, een fout, die door Peter netjes werd afgestraft. Een verdiende winst voor de nieuwkomer.
Jan Hartsuiker won ook in de tweede ronde zijn partij. Slachtoffer van zijn dadendrang werd Jelle Bottema. Door deze winst gaat Jan samen met Fedde met 2 uit 2 aan de leiding bij de vijftigplussers.
Regerend kampioen Willem de Wilde mocht het met wit opnemen tegen Ben Verduyn. Nadat de koude oorlog klaar was ontspon zich een gelijk opgaande partij. In het middenspel maakt Willem een klein foutje waarna Ben een toren tegen een loper won. De droom van Ben om te winnen kwam in het zicht. Ben bood remise aan welke door Willem geweigerd werd. Ben kreeg in het eindspel de betere stelling waarna Willem op zijn beurt remise aanbood welke door Ben dankbaar werd aangenomen. Ietwat zuur om daarna door Willem erop te worden gewezen dat hij een mat in één over het hoofd had gezien. Al met al twee schakers die vrede hadden met de puntendeling.
De beginfase van de partij tussen Alex de Roovere (wit) en Arno Braam (zwart) ging gelijk op. Toen de witspeler op de 17e zet met zijn toren op e3 kwam te staan, werd hij door lichte stukken van de zwartspeler via d3 en d2 teruggedrongen naar c2. Daar werd hij onder druk gezet door 25. Dame a4. Toen Alex met de dame op d3 en de loper op f1 op de 31e zet zwarts pion op a6 veroverde, in de hoop op pionwinst, kon Arno de toren op c2 met zijn dame nemen. Dat bracht hem in een winnende positie. Arno ging met een toren en een pion meer het eindspel in, maar hij maakte het zichzelf nog enigszins moeilijk door een torenwinst van wit op a8 over het hoofd te zien. Desondanks bleef zijn stelling, met één pion meer (Alex had een loper en 4 pionnen tegen Arno een loper en 5 pionnen), gewonnen. Na de 65e! zet van zwart gaf Alex op (verslag van Arno).
