Op zaterdagmiddag 12 oktober kwamen de drie ESC teams in een thuiswedstrijd uit in de KNSB competitie. Voor ESC 1 was dit hun tweede partij en voor ESC 2 en 3 de eerste. Nadat de kruitdampen waren opgetrokken bleek dat alle drie de teams tegen een nederlaag op waren gelopen.

Omdat het voor de teams van ESC een thuiswedstrijd was, werd er aan de oneven borden met zwart gespeeld, de even borden hadden derhalve wit.

De Open Hof was op 12 oktober niet beschikbaar, daarom waren de ESC teams uitgeweken naar zaal Rehoboth, de thuisbasis van ESV.

ESC 1 verloor met 3-5 van Paul Keres 5

Carel de Vries (bord 3) en Willem Slagter (bord 4) wonnen hun partij. Tom Pronk (bord 7) en Bart Koeweiden (bord 8) speelden remise. John Riksen (bord 1), Henri van Kruistum (bord 2), Erik van Eijkel (bord 5) en Dominic van Dijk (bord 6) gingen met lege handen huiswaarts.

ESC 2 verloor met 3,5-4,5 van ASA 2

Ruben Vries (bord 2) en Mark Bakker (bord 4) wonnen hun pot. Jim Pronk (bord 1), Hans Thuijls (bord 5) en Jasper de Rijk (bord 8) kwamen remise overeen. Tim Evendijk (bord 3), Sander Rosman (bord 6) en Albert Bootsman (bord7) verloren hun partij.

ESC 3 verloor met 1-7 van De Stelling 1

Femke van Kampen redde voor ESC 3 de eer door haar partij winnend af te sluiten. Egbert Aalbers (bord 1), Mathijs van Dijk (bord 2), Tom Smit (bord 3), Marco van den Brink (bord 4), Robin Enneman (bord 6), Kai Waninge (bord 7) en Kaithlyn Liew (bord 8) moesten uiteindelijk dun tegenstander feliciteren.

Verslag ESC 1 van Edwin Groen:

Een bijzondere middag in de Rehoboth waar de drie teams van ESC zich verzamelden voor de eerste gezamenlijke thuiswedstrijd van het seizoen. Na wat snelle teamfoto’s van dit historische moment werd door wedstrijdleider Martin Roseboom het startsignaal voor de 24 partijen gegeven. Altijd mooi hoe een zaal met 48 spelers en enkele toeschouwers dan binnen een paar seconden verstild. Op de borden zou het echter onrustig genoeg worden. Paul Keres is een zeer sterke vereniging want zelfs dit vijfde team heeft al een stapel 2000+ spelers.

Rond 14.00 ziet het er na een rondje langs de borden als volgt uit.

John Riksen op bord 1 heeft nog een vol bord waar wit iets meer ruimte heeft en John zijn zwarte stukken nog nergens voorbij de zesde rij heeft gepositioneerd. Henri van Kruistum aan bord 2 zit al een beetje in het nadeel. Na een exotische variant met daarin een dameruil verkrijgt zwart duidelijk positioneel voordeel en wit heeft niet voldoende stukken ontwikkeld. Carel de Vries aan bord 3 trekt al vlot ten strijde tegen de lang gerokeerde koning van wit met b5. Al moet hij wel opletten dat wit niet countert op de koningsvleugel. Willem Slagter op bord 4 speelt zijn favoriete opening met e4 en f4 waardoor hij na 12 zetten eigenlijk nog geen seconde tijd heeft verbruikt. De stelling is in balans maar prettig voor wit. Erik van den Eijkel aan bord 5 zit na een geweigerd dame-gambiet met een rustige stelling. Dat kan alle kanten op. Dominic van Dijk (bord 6) wil het eens met f4 proberen. Dat leidt tot een rustiger stelling met tegengesteld fianchetto op b2-g7, welke lopers snel daarna worden geruild. Zijn koning is echter wel wat verdwaald op f1 dus wat dit moet worden is onduidelijk. Tom Pronk (bord 7) heeft in het middenspel een open c-lijn naar de witte koning op c1. Zijn eigen koning staat nog in het midden en kort rokeren is lastig, omdat hij al een pion op h5 heeft (hoe komt die daar eigenlijk zo vroeg?). Bart Koeweiden tenslotte aan bord 8 heeft een rustig middenspel waarin hij met wit iets actiever staat en meer ruimte heeft.

Rond 14.15 is de situatie hier en daar wat duidelijker.

John zijn stelling is tactisch en moeilijk. Het kost hem meer tijd dan zijn tegenstander, maar er is nog niets concreets aan de hand. Carel stoomt ondertussen lekker door met zijn pion naar b4 en de strijd ontbrandt nu echt. Willem heeft de f-lijn geopend en er zitten leuke aanvalsmotieven in de stelling na Dg5, zeker nadat zwart met zijn paard op jacht denkt te kunnen naar de c2-pion van wit. Maar dat zou hem duur komen te staan dus het paar keert terug. Henri moet een kwaliteit geven na een aangeboden schijnoffer …Pb4 dat hij moet weigeren. Neemt hij het aan, dan wordt zijn koning het halve bord over gejaagd door het moordende loperpaar van zwart en zal het zeer waarschijnlijk tot mat leiden. De stelling is nu in hoger zin eigenlijk wel verloren, maar ja je speelt in een team dus je speelt tot het gaatje wat een uitstekende instelling is! Bart is rond 14.30 klaar: remise. Er lijken te weinig aanknopingspunten in een gelijkwaardige stelling. (½-½)

Tussen15:00-15:30 uur vallen er al twee impliciete beslissingen. Henri krijgt een schijn-kwaliteitsoffer waarna hij een loper tegen een pion achter blijft. Deze partij zal zeer waarschijnlijk verloren gaan en al is het nog niet voorbij, impliciet staan we dus ½ – 1 ½ achter.

Carel heeft een pion gewonnen in overweldigende stelling en wit kan alleen maar ‘keepen’. Met een paar krachtzetten zet Carel nog meer druk en dit zal absoluut extra materiaalwinst (minimaal een pion en kwaliteit, wellicht zelfs meer) opleveren en zeer waarschijnlijk de winst. Dus impliciet is het dan weer gelijk, maar het moet nog bewezen worden.

Willems tegenstander weet zich iets te bevrijden en heeft wat tegenspel al is het niet veel. Qua tijd is het na 20 zetten echter wel lastig voor zwart: nog geen 2 minuten over terwijl Willem nog 1 uur en 10 minuten heeft! Dominic zijn stelling wordt steeds vreemder. De pionnenstellingen lijken op egels en de witte koning staat nu op e2 terwijl de zwarte nog op e8 staat. En we zijn al ruim 20 zetten verder! Tom krijgt een counter tegen zijn zwarte dame te verwerken waardoor wit wat los lijkt te komen. Zeker met zijn koning nog op e8 moet hij wel op gaan passen voor vreemde grapjes met rondspringende witte paarden. Erik staat iets minder en staat in tijd ruim een half uur achter wat zich in een later eindspel zou kunnen wreken.

Al met al een beeld dat lijkt op 4-4 maar dat ook zomaar in 4 ½ – 3 ½ voor een van beide teams kan eindigen. Niet vreemd in deze 4^e klasse waar de krachtsverschillen tussen de teams niet heel groot zijn.

Tegen 16:00 ziet de stelling van John er moeilijk uit, er dreigt een pion verloren te gaan en die gaat uiteindelijk ook. Carel heeft de stelling van wit compleet onder de voet gelopen en de koning wordt op a1 mat gezet. 1 ½ –  ½.

Willem heeft een pion gewonnen en wikkelt gedecideerd af naar een paard tegen loper eindspel. Dat paard is oppermachtig en binnen enkele minuten vliegen er zwarte pionnen van het bord. Opgeven wil zwart niet, maar als de drie vrijpionnen van Willem de zesde rij dreigen te bereiken is het toch wel zover 2 ½ – ½. En ondertussen speelt Henri nog steeds….

Dan gaat het op twee borden snel mis. Erik verliest twee stukken tegen een toren en kan pionverlies niet voorkomen. De stelling stort snel in: 2 ½ – 1 ½.

Dominic krijgt twee paarden en een dame op bezoek op de koningsvleugel terwijl zijn stukken grotendeels op de damevleugel staan. Dat gaat helemaal mis: 2 ½ – 2 ½.

Tom vraagt aan teamleider Edwin of hij remise mag aanbieden: het antwoord is nee. Want anders lijkt het direct verloren voor ESC1. Henri gaat verliezen en John maximaal remise.

En dan gebeurt er ineens van alles.

John krijgt een paard de witte stelling in en er dreigt een witte toren ingesloten te raken op g5 wat ook gebeurt en John een kwaliteit oplevert. Henri krijgt een gouden kans om een pion  te roven en de laatste pion van zwart die overblijft heeft een zwart promotieveld op a1, maar zwart heeft een wit-velderige loper. Een duidelijke remise-kans dus!

Door deze ontwikkelingen en de grote tijdnood van Tom, mag Tom alsnog remise aanbieden, Dat doet hij graag en de stelling is ook echt remise. 3 – 3.

Henri doet vervolgens alles goed en zijn koning komt in de goede hoek te staan. Met 1 zet, b5 kan hij direct remise afdwingen: Lxb5 is remise omdat de koning nooit uit de promotie-hoek verdreven kan worden en axb5 is pat! Maar dan wreekt 4 uur hard werken zich. Hij speelt Ka3 en na Lc5 is hij verloren. 3 – 4.

John speelt net als vorige keer dus de beslissende partij. Hij moet enorm opletten op de opstomende d-pion van wit terwijl hij zelf op de e-lijn doorloopt naar e3 gesteund door f4. Wat een spannende pot. De witte pion komt op d7 en wordt geblokt, maar hoe gaat het verder? De spanning bij beide spelers is hoog, maar bij de meer dan 15(!!!) toeschouwers niet minder! Wit heeft zoveel druk opgebouwd dat hij de tijd krijgt een extra pion naar voren te spelen. Kan John dit wel houden of wordt het zelfs 3-5 i.p.v. 4-4?

Wit staat met pionnen op c6 en d7 en John lijkt in tempodwang te komen maar toch vindt hij weer een bufferende (in dit geval konings-)zet die helaas wel een g-pion kost wat de dekking van f4 ondergraaft. Rond 18.00 moet hij een loper tegen een van de vrijpionnen geven en lijkt het niet meer te redden. Maar ja: wij snappen die stelling al heel lang niet meer! De tijdnood speelt nu hard op: 30 seconden tegen 60 seconden. Beiden spelen zo ongeveer op increment (30 sec) terwijl de stelling veel denkkracht vraagt en dan ineens overschrijdt John de tijd. Wat een anticlimax! 3-5 verlies.

Over belangstelling had John Riksen niet te klagen

Na 18.00 maken we de balans op:

ESC1 verliest terwijl winst of gelijkspel heel goed mogelijk was ondanks onze (soms fors) lagere ELO-ratings. Maar al met al kunnen we niet ontevreden zijn met het niveau van de gespeelde partijen en zeker niet met de strijdlust. De weg naar Parijs is nog lang en we rijden nog steeds mee!

Verslag ESC 2 van Mark Bakker:

Op 12 oktober speelde ESC 2 haar eerste wedstrijd van dit seizoen, met een mooie mix van nieuwe spelers en oude bekenden van vorig seizoen.

Als eerste was Sander Rosman klaar. “Een Engelse opening transponeerde in iets wat leek op een Kings Indian Fiamchetto variant. Ik leek een behoorlijk initiatief te krijgen doordat de coördinatie van zwart zijn stukken niet ideaal was, maar een poging om dat initiatief om te zetten in een mooie aanval door middel van een pionbreuk bleek tactisch niet te werken, waardoor ik een toren verloor en het spel moest opgeven” aldus Sander.

Vervolgens mocht Ruben de Vries de stukken in de doos doen. Ruben speelde met wit het Schots gambiet, en gaf hierin een pion voor veel ruimte. Zijn tegenstander kwam klem te staan met een koning nog in het midden omdat hij niet kon rokeren. Toen de dame van Ruben binnen kwam maakte zwart fouten en verloor een complete toren en gaf op.

Albert Bootsman was, spelend met zwart, als derde klaar. Er kwam een Engelse opening op het bord. In het middenspel ging het gelijk op. Wit probeerde wat gevaren in de stelling te brengen, wat zwart doorzag en kon neutraliseren.  De beslissende fout kwam nadat zwart Pa5 speelde om pion a4 aan te vallen. Overzag dat de loper van wit het paard veroverde. Terug slaan gaf slechte pionnen configuratie. Na wat afruil kwam er ook nog voor zwart een aftrek schaak met dame verlies.

Op bord 1 kwam bij Jim Pronk een pseudo Catalaan op het bord te staan waarin Jim ligt het initiatief had. Maar dit lichte voordeel raakte Jim weer kwijt na een onnauwkeurige zet. Er werd nog een paar zetten doorgespeeld maar uiteindelijk werd tot remise besloten.

Jasper de Rijk was als vierde klaar. Op bord 8 speelde Jasper met wit de Alapin variant van het Siciliaans. Op zet 5 maakte Jasper de opmerkelijk te noemen keuze om, in plaats van de “thematische” zet 5.d4, zijn c-pion (met tempoverlies) door te spelen naar c4, en daarmee de Dame op d5 aan te vallen. Consequentie van deze (uit computeranalyse blijkt suboptimale) voortzetting was dat Jasper zorgen hield over de voor wit wat verzwakte velden d3 en d4. Er volgde een zeer positionele partij waarvan beide spelers het achteraf met elkaar eens waren dat er veel in zat, maar waarin geen van beide de ander al te serieuze problemen wist te bezorgen. Tussen zet 22 en 28 werd het merendeel van de stukken afgeruild. Bij een materieel gelijke stelling had Jasper nog enige hoop op zijn pionnenmeerderheid op de damevleugel. Nadat zwart zijn koning tijdig mobiliseerde en op zet 30 remise aanbood was voor Jasper duidelijk dat er niets meer te halen viel en schudde beide spelers elkaar de hand.

Tim Evendijk kwam met zwart prima uit de opening en creëerde een geïsoleerde pion. Om de stukken verder te ontwikkelen moest Tim ook een geïsoleerde pion geven, maar met een mooi vooruitzicht voor zijn paard. Dit plan viel echter in duigen toen wit onverwacht zijn loper “weggaf” voor een mat combinatie. Hierdoor moest Tim zich terugtrekken en verloor na een grote ruil een pion. Tim zocht naar complicaties, maar zijn tegenstander hield het hoofd koel en gaf mat met zijn paard en dame.

Mark Bakker was als zevende klaar en bracht de spanning weer terug. Hij opende met een Catalaan en nam direct het initiatief. Hij won door een mooie combinatie een pion en kreeg verder ook nog meer aanvalskansen. Deze aanvalskansen leverden na veel afruil een stelling op waarbij Mark een vrijpion, een dubbele vrijpion en een toren tegen een toren had. Ondanks dat Mark ontevreden was over hoe hij het uitspeelde, hield hij toch het hoofd koel en maakte hij er 3-4 van.

Hans Thuijls speelde met zwart een ongebruikelijke opening, waar hij goed uitkwam. Wit maakte een fout waardoor zwart gratis een pion kreeg. Er werd uiteindelijk afgewikkeld naar een paard-eindspel. Ondertussen waren de andere partijen beëindigd: Hans moest winnen om het matchpunt binnen te halen. Helaas wist hij de pluspion niet te verzilveren: wit was op tijd om de pion te veroveren en daardoor werd het remise.

Verslag ESC 3 van Dick Wenning:

Tom Smit, spelend aan bord 3 met zwart, koos voor de Italiaanse opening. Hij dacht zich met een opstelling van h6 en g5 te kunnen redden, maar wit antwoordde direct met Pxg5, een sterke zet. Dit bleek voor Tom een onhoudbare positie, waarop hij besloot de partij op te geven.

Kai Waninge koos met zwart voor een symmetrische opening. Hoewel het spel gelijk opging, raakte Kai in het middenspel een paard kwijt in ruil voor slechts een pion. Vanaf dat moment wist zijn tegenstander zijn stukken actiever te maken en uiteindelijk moest Kai het onderspit delven door mat.

Robin Enneman opende met wit eveneens Italiaans, en probeerde zijn loper op de witte lijn te behouden, waardoor zwart zijn pionnen vrij kon ontwikkelen. Pas na de twaalfde zet kon Robin zijn eigen pionnen in stelling brengen, wat leidde tot een open partij. Helaas overzag Robin dat hij zijn koning kwetsbaar achter drie pionnen had staan, waardoor zwart met zijn dame op g2 mat wist te zetten. Het was een spannende partij met een verrassend einde.

Voor Marco van den Brink was dit zijn eerste partij in de KNSB-competitie. Hoewel hij de opening met wit redelijk speelde, deed hij een zwakke negende zet waardoor zwart het initiatief overnam. Ondanks verwoede pogingen om stand te houden, moest Marco na 21 zetten, na verlies van zijn dame, zijn tegenstander feliciteren.

Femke van Kampen begon vol enthousiasme aan haar eerste externe partij van het seizoen. Op de fiets naar Ede had ze er zin in, en dat bleek ook aan het bord. In een rustige partij wist ze halverwege een paard te ruilen tegen een pion en toren, een kwaliteit die ze niet meer uit handen gaf. Ze verzilverde haar voordeel en boekte zo haar eerste overwinning van het seizoen.

Kaithlyn Liew begon sterk met wit en wist meer ruimte op het bord te creëren. Het middenspel verliep soepel en ze leek een nette positie te hebben. Helaas maakte ze aan het einde van het middenspel een foutje, wat haar plan verstoorde. Vanaf dat moment raakte ze de controle kwijt en verloor uiteindelijk de partij.

Met name voor de twee jeugdspelers Kaithlyn (rechts) en Kai was het een meer dan leerzame schaakmiddag

Egbert Aalbers speelde met zwart de Siciliaanse opening. De partij ging lange tijd gelijk op. Wit lanceerde in het middenspel een koningsaanval, die Egbert knap wist af te slaan door een dame-ruil. Echter, in het eindspel bleek pionnenstructuur van wit sterker te zijn, wat hem de overwinning opleverde.

Mathijs van Dijk, spelend met wit, koos voor een moderne verdediging. Hij probeerde ruimte te pakken met pionnen aan de dame zijde, wat hem aanvankelijk een voorsprong gaf. Deze aanpak bleek echter niet heel nauwkeurig en op den duur verloor hij een centrumpion. Ondanks dat zwart niet meteen dwingende zetten speelde, raakte het paard van Mathijs opgesloten. Een vluchtveld voor het paard werd te vroeg gedekt door de dame, wat zwart de mogelijkheid gaf om een kwaliteit te winnen. Mathijs probeerde nog een tegenaanval op te zetten, maar dit mocht uiteindelijk niet baten.

Ondanks de wisselende resultaten waren de partijen van hoge kwaliteit en vol spanning. Het team van ESC 3 gaat met opgeheven hoofd de volgende ronde tegemoet, met enkele waardevolle lessen in de achterzak.