Op maandagmiddag 6 januari speelden de vijftigplussers de eerste ronde van de zomercompetitie. De paring in de eerste ronde werd door loting vastgesteld. Nadat alle aanwezigen wisten tegen wie ze mochten aantreden, werden drie nieuwelingen welkom geheten. Allereerst Jan van der Wurff, die na een half jaar niet te hebben geschaakt, de draad weer gaat oppakken. Daarnaast Martin van den Eijk en Wim Ydo, die op 6 januari de sfeer kwamen proeven, hopelijk  zijn ze de komende weken ook weer present.

Alvorens het schaakgeweld kon losbarsten was er aandacht voor het nieuwe boek van Tom Smit: “100 fouten in de opening die je moet kennen”.

Dit boek is géén openingsboek over één opening, waar je veel varianten moet proberen te onthouden, maar laat stellingen zien met kansen voor de één en bedreigingen voor de ander. Het boek is bedoeld voor schaakleerlingen vanaf stap 3 of 4, voor schaaktrainers en voor clubspelers waaronder de vijftigplussers. Een aanrader voor elke schaakliefhebber. Een tevreden Tom Smit mocht constateren dat het boek bij de maandagmiddag schakers gretig aftrek vond.

Verslag ronde 1:

Nieuwkomer Wim Ydo gaf met wit gelijk zijn visitekaartje af door Jan van der Wurff aan zijn zegekar te binden.

Een winnend debuut voor Wim Ydo (rechts)

Hetzelfde deed debutant Martin van den Eijk, ook spelend met wit, tegen Ben Verduyn. Een leuke gelijk opgaande partij, waarin Martin aan de korte zijde rokeerde en Ben aan de lange zijde. Even leek het erop dat Ben een dreigende aanval kon opzetten, maar Martin pareerde die dreiging op vakkundige wijze, waarna Ben remise aanbood, welke door Martin werd geaccepteerd.

Martin van den Eijk (links) was tevreden met remise

Alex de Roovere speelde met wit een puike partij tegen Klaas van der Wal. Klaas kwam niet goed uit de opening en hij kwam gelijk onder druk te staan. In het middenspel won Alex een kwaliteit. Pas toen Alex met een pion promoveerde gaf Klaas zich gewonnen.

De partij tussen de met wit spelende Jelle Bottema en Tom Smit kende een ietwat saai verloop. Nadat enkele stukken waren afgeruild, kozen beide schakers voor het halve ei en was de puntendeling een feit.

Jeffry Huiberts heeft aan zijn speelstijl in 2025 niets veranderd. In zijn partij tegen Kees van der Dussen speelde Jeffry wederom te snel, wat resulteerde in enkele fouten, waarna Kees de partij verdiend op zijn naam kon schrijven.

In de partij tussen de met wit spelende Herman van Scherrenburg tegen winterkampioen Willem de Wilde, wist Herman een in de opening een pion te pakken. Na afruil van enkele stukken had Willem een betere pionstructuur. Toen Willem remise aanbood wist Herman niet hoe snel hij dat moest accepteren, een half punt tegen een kampioenskandidaat is een mooi resultaat in de eerste ronde.

Over de partij tussen Fedde Kingma en Kees van de Voort kunnen we kort zijn. Fedde had weliswaar wit, maar meer dan een remise zat voor beide schakers niet in.

Peter Hekman en Egbert Aalbers begonnen 2025 vredig. Peter had met wit licht initiatief, maar kampioenskandidaat Egbert liet zich niet verassen. Na een leuke partij werd uiteindelijk een puntendeling overeengekomen.

In de partij tussen de met wit spelende Gert van ’t Zand en Johan de Lange ging het na de Siciliaanse opening zetten lang gelijk op. In het middenspel dreigde Johan een pion te winnen, Gert besloot daarop een loper te offeren voor twee pionnen. Toen hij even later ook nog een kwaliteit verloor, was het voor Gert dweilen met de kraan open, waarna hij opgaf.

De partij tussen Peter Jonker met wit en Bé Eshuis ging lang gelijk op. Door een rekenhout van Bé In het middenspel kwam zijn dame ingesloten te staan, omdat hij eerder al een kwaliteit had verloren gaf Bé zich gewonnen.

Eip Janssen en Jan Hartsuiker speelden een boeiende partij. Eip had met wit misschien de iets betere stelling, maar Jan wist een verdiende remise uit het vuur te slepen.

Hans Gillet en Kees van Heerikhuize maakten er een lange middag van. Hans besloot om met zwart een Caro-Kann opening te spelen. Nadat beide spelers in het middenspel wat foutjes hadden gemaakt ontstond er een eindspel waarin Hans een dame en een toren had tegen Kees twee torens en een paard. De dame van Hans verslond langzaam maar zeker alle pionnen van Kees, die uiteindelijk opgaf.

Peter van der Wijngaart kende met wit geen pardon tegen Fred Post. l snel was de winst voor Peter binnen, waarna ze daarna het door Fred geliefde snelle potje schaak met de oude klok speelden.