Maandagmiddag bonden dertig vijftigplussers de strijd aan in de zesde ronde van de zomercompetitie.

Alvorens het schaakgeweld losbarstte, werd er bij een tweetal zaken stilgestaan. Allereerst werd meegedeeld dat Ben Verduyn vorige week succesvol aan zijn rug is geopereerd en nu thuis aan het herstellen is. Ben kennende zal hij hier zo snel mogelijk hier willen aanschuiven, maar zal dit nog wel wat tijd gaan nemen. Ander heugelijk nieuws was dat Remy Mouthaan zijn verjaardag vierde hetgeen gepaard ging met een traktatie. Deze jongeman vierde onlangs zijn tweeënnegentigste verjaardag.

Partijverslagen

Op de voorgrond Tom Smit links tegen Fedde Kingma

De auteur van het in Ede en omstreken bekende boek, 100 fouten in de opening die je moet kennen, Tom Smit speelde met wit tegen Fedde Kingma. Het was een Siciliaanse partij, die lange tijd gelijk opging. Hierna ontstonden er wisselende kansen, Tom startte een sterke koningsaanval, die Fedde kon pareren ten koste van kwaliteitsverlies. In vervolg keerden de kansen, Fedde won de kwaliteit terug en sloeg op het eind met een vernietigende aanval. Door deze winst is Fedde de nieuwe koploper.

Peter van der Wijngaart nam het met de witte stukken op tegen Wim Ydo. Op de e-lijn wist Peter Wim met een dubbelpion op te zadelen, mij hij wist dit verder niet uit te buiten. Er werd aan beide kanten voorzichtig gemanoeuvreerd. In het eindspel dacht Wim mat te gaan of een stuk te verliezen en gaf op. Dit bleek veel te voorbarig: Wim had nog tegenspel kunnen bieden.

Alex de Roovere met wit tegen Jan Hartsuiker, startte met een Engelse opening. Na pionverlies van Alex in het middenspel kreeg Jan een goede aanval, maar hij kon de vrijpion niet goed verdedigen. Het remiseaanbod van Jan werd door Alex geaccepteerd.

In een Siciliaan pakte Hans de Groot, spelend met wit, het initiatief tegen Egbert Aalbers. De aanval op de koningsstelling van Egbert kwam iets te snel. Zwart verjoeg en blokkeerde de witte loper en lanceerde tegelijk een tegenaanval op de koningsstelling van Hans. Hieruit ontstond een positioneel voordeel voor Egbert, met meerdere dreigingen op het bord gaf Hans op.

Willem links tegen Johan

Spelend met wit nam Willem de Wilde het op tegen Johan de Lange. Ben Verduyn, altijd blij met een mooie en vooral snelle remise, zal trots zijn geweest op beide spelers. In de bekende Caro-Kann betekende vrijwel elke zet dat er een stuk van het bord verdween. Niet dat Johan en Willem dat zo graag wilden, maar het kon gewoon niet anders. Na veertien zetten zat er nog zo weinig muziek in de stelling, dat één blik van verstandhouding genoeg was: een puntendeling!

Met zwart speelde Martin van den Eik tegen Peter Hekman, dit was een derby tussen twee oud-spelers van de Zevenaarse schaakclub, Na een voorspoedige opening strandde de witte aanval op een zwarte “muur”. Uiteindelijk beslist een moment van schaakblindheid van Peter, de partij in het voordeel van Martin.

Hans links tegen Ali

Zittend achter de witte stukken nam Ali Amani het op tegen Hans Gillet. In de opening verloor Ali al een paard, in het middenspel offerde hij ook nog een paard om een koningsaanval op te zetten. De achterstand in materiaal bleek te veel van het goede te zijn, hierdoor kon Hans de winst naar zich toetrekken.

Bé Eshuis met wit, tegen Kees van de Voort, begon heel aanvallend. Kees vond elke keer een juiste oplossing, waardoor remise een juiste uitslag was.

Gert links tegen Joop

Met de witte stukken nam Joop de Feijter het op tegen Gert van ’t Zand. Gert wist zijn paarden goed te positioneren in het centrum, zij stonden zodanig goed opgesteld dat Joop de hierop volgende koningsaanval van Gert niet goed kon pareren. Dit leidde tot torenverlies van Joop, hierna kon Gert de partij rustig in winst omzetten.

Herman van Scherrenburg speelde met wit tegen Martin Maasse. Herman speelde voor zijn doen aanvallender als normaal, maar Martin verdedigde goed. In een gelijkwaardige stelling bood Martin remise aan, hetgeen door Herman werd geaccepteerd. In de analyse na de partij bleek dat Martin waarschijnlijk zijn c-pion had kunnen promoveren.

Jan van der Wurff, spelend met zwart tegen Martien Smit, verloor in de opening een loper tegen twee pionnen. Dit voordeel wist Martien vakkundig om te zetten in winst.

Met wit speelde Klaas van der Wal tegen Arno Braam. De partij begon rustig, op een gegeven moment verloor Klaas een paard, waarvoor hij wel twee pionnen compensatie had. Met deze materiaalverhouding gingen ze het eindspel in, waarin Arno een sterke dreiging had met een ver opgerukte vrijpion. Na een krachtzet van Arno met zijn loper, moest Klaas de strijd staken.

Kees van der Dussen speelde met zwart tegen Jelle Bottema. Het werd een lange strategische schuifpartij. Na meer dan 40 zetten ruilde zwart wat nadelig af. In de hierdoor wat betere stelling bood Jelle remise aan, want “hij had lang genoeg geschaakt”. Dit aanbod werd dankbaar door Kees aanvaard.

Jan Neuteboom, spelend met zwart, wist Jeffry Huiberts aan zijn zegekar te binden.