Op maandagmiddag 24 maart speelden de vijftigplussers de twaalfde ronde van de zomercompetitie. De nummers één en twee, alsmede de nummers drie en vier mochten het tegen elkaar opnemen, vuurwerk verzekerd!
Nadat de kruitdampen waren opgetrokken bleek dat Willem de Wilde na een zeer spannende partij de volle winst mee naar huis mocht nemen en door deze winst Peter van der Wijngaart aflost als koploper bij de vijftigplussers. Zoals het er nu naar uit ziet zullen deze kemphanen elkaar in één van de laatste ronden in mei nog een keer ontmoeten.
De strijd om de derde plaats tussen Johan de Lange en Peter Jonker eindigde in een puntendeling. Door dit resultaat blijft Johan derde en is Johan net zoals Willem nog ongeslagen!
Partijverslagen:
Willem de Wilde speelde met wit tegen Peter van der Wijngaart. Willem besloot met d4 te openen, omdat hij geen zin had in een Franse verdediging. Peter beantwoordde de openingszet met e6, hierdoor had er met zetverwisseling nog steeds Frans kunnen ontstaan, maar dit vermeed Willem. Er ontspon zich een boeiende partij, waarbij beide spelers de rokade lang uitstelden. Peter zag helemaal van rokeren af, terwijl Willem dit uiteindelijk wel deed. In het middenspel leek Peter de partij wat meer naar zich toe te trekken, maar Willem kon alles weerleggen. Willem zette een soort van dubbele aanval op met een loperoffer op b5, door een vork op c6 kwam het geofferde stuk terug. Tegelijkertijd had Willem ook een aanval op g5 en hij wist hier een pion te winnen. Hierna ontstond een hevig gevecht waarin Willem mede gezien zijn tijdsvoordeel de partij naar zich toe kon trekken. 
Peter Jonker mocht het met wit opnemen tegen Johan de Lange. In een Hollandse partij probeerde Johan voordeel te krijgen in het centrum. Dit lukte niet omdat Peter zoals gewoonlijk zeer solide speelde. Met een evenwichtige stelling had Peter in het naderende eindspel een prachtig paard op e5, maar een loper met ruimtevlees! Johan had twee lopers die niet echt uit de verf kwamen, de stelling werd dicht geschoven, waarna de remise onafwendbaar was.
Hans Gillet, met wit, en Eip Janssen speelden een Russische partij. Hans kon licht druk zetten op de stelling van Eip, waarna Eip op de afruiltoer ging. Hans had in het eindspel een loper en Eip een paard, beide hadden ook nog zes pionnen. Zowel Hans als Eip zagen geen winstkansen waarna de vrede werd getekend.
Martien Smit opende vanuit een Engelse opening met wit tegen Egbert Aalbers met f4 – f5. Na afruil van de pionnen op f 5 sloeg Egbert in het centrum toe. Met een dubbele aanval bracht Egbert zijn tegenstander in een lastige positie. De dreiging werd door Martien niet correct afgehandeld, hij verloor een kwaliteit en zijn stelling was ondermijnd waarna Martien besloot Egbert te feliciteren.
De partij van de met wit spelende Fedde Kingma en Wim Ydo had een Engelse opening. Al snel werden de dames afgeruild. In het middenspel offerde Fedde een paard, maar kreeg hiervoor een paard en loper terug. Met een kwalitatieve achterstand zag Wim het niet meer zitten en gaf hij zich gewonnen.
Soms kan een verslag heel simpel in een paar zinnen, zoals vandaag van de partij tussen Kees van Heerikhuiize, met wit, tegen Ben Zee. In het middenspel won Ben een pion en vervolgens speelde hij de partij professioneel uit. Na afruil van lopers en paarden en in het eindspel een pion meer speelde de “oude meester” zeer effectief. Op de 40e zet gaf Kees zich gewonnen.
De met wit spelende Jan Hartsuiker en Arno Braam speelden de Russische opening. Zij hebben deze opening in het verleden regelmatig tegen elkaar gespeeld. Jan rokeerde lang, Arno probeerde met een pionnenaanval een eventuele vork te creëren. Jan viel op zijn beurt aan op de koningsvleugel van zwart. Beide aanvallen stagneerden en na afruil van de zware stukken werd tot remise besloten.
Gert van ’t Zand ontwikkelde zijn witte stukken snel tegen Ali Amani. In het middenspel verloor Ali een pion, hierdoor kon Gert de druk in het middenspel opvoeren. Toen Ali ook niet meer mocht rokeren werd de druk op de stelling van Ali steeds groter. Uiteindelijk zat er niets anders over voor Ali om zijn tegenstander te feliciteren.
Alex de Roovere kwam met wit niet goed uit de opening tegen Martin Maasse, hierdoor kon Martin druk zetten op de koningsvleugel van wit. Na afruil van de lichte stukken was de stand weer gelijk, waarna beide schakers kozen voor het bekende halve ei.
Ben Verduyn mocht het wit opnemen tegen Jelle Bottema. Tot in het verre eindspel was de stand materieel gezien gelijk. Ben stond positioneel iets beter en dit kleine voordeel wist hij uiteindelijk te verzilveren.
De partij tussen de met wit spelende Kees van der Dussen en Kees van de Voort kenmerkte zich door uiterst behoedzaam spel. Na voortdurende positiewisselingen ontstond er een zwakke plek in de verdediging van zwart en was wit er als de kippen bij om de partij naar zijn hand te zetten.
Tom Smit speelde met wit het Morra gambiet tegen Hans de Groot. In de opening verspeelde wit een pion, maar in het middenspel kwam hij een pion voor. Hans belette dat wit kon rokeren en kon mede hierdoor de zwaar bevochten zege op zijn naam zetten.
De partij tussen de met wit spelende Peter Hekman en Joop de Feijter ging tot twaalfde zet gelijk op. De twaalfde zet was van groot belang, na afruil van de dames kon wit de open lijnen met zijn torens bezetten en uiteindelijk doordringen tot de zevende rij. Deze dreiging kon Joop niet weerstaan, waarna hij zich gewonnen moest geven.
Klaas van der Wal opende aanvallend tegen Jeffry Huiberts. Na dame ruil stond Klaas in het middenspel twee torens voor, dit was voor Jeffry onhoudbaar. Jeffry probeerde nog te promoveren maar ging kort daarvoor mat.
De partij tussen Jan van der Wurff met wit en Bé Eshuis ging tot in het verre eindspel gelijk op. Door een onoplettendheid verloor Jan een paard waarna hij zich gewonnen moest geven. Een leerzame partij met een ietwat gelukkige winnaar.
