Op maandagmiddag 10 november speelden de vijftigplussers de elfde ronde van de wintercompetitie. Als eerste mochten we een nieuwe vijftigplusser verwelkomen t.w. Otto Veninga. Hij mocht in zijn eerste partij aantreden tegen Peter Hekman en Otto gaf gelijk zijn visitekaartje af en won.
Otto Veninga (links) debuteert met winst tegen Peter Hekman
De vijftigplusgroep bestaat nu 35 schakers! En dan de opkomst bij de vijftigplussers, die is bijzonder goed, vandaag 32 schakers dus voor het eerst 16 partijen!
Ook werden de vijftigplussers weer getrakteerd, ditmaal door Klaas van der Wal, die op dinsdag 11 november zijn 61e verjaardag mag vieren. Klaas trakteerde niet alleen op een consumptie maar ook op grote en lekkere koeken. Klaas gaf zichzelf vandaag ook een cadeautje door Fred Post aan zijn zegekar te binden.
Klaas van der Wal (rechts) bond Fred Post aan zijn zegekar
Koploper Wim Ydo mocht aantreden tegen Peter van der Wijngaart, die al had aangeven dat hij alles in het werk zou stellen om Wim aan zijn eerste nederlaag te zullen helpen. Wim liet het zover niet komen, het werd na een lange en boeiende partij een terechte puntendeling.
Bijzonder was het slot bij de partij tussen Gert van ’t Zand en Ali Amani. In het eindspel zette Gert zichzelf schaak, waarna Ali de koning sloeg. Gert dacht hij verloren had en Ali was al in de nopjes met zijn winst. Gelukkig was er een omstander die opmerkte dat je zelf schaak zetten een onreglementaire zet is. Wedstrijdleider Willem de Wilde besloot dat de partij uitgespeeld moest worden, waarna Gert vakkundig en verdiend de partij naar winst uitspeelde.
Ook vandaag mochten we weer enkele verrassende uitslagen noteren, Kees van Heerikhuize won met zwart van Arno Braam en Gert van ’t Zand versloeg Ali Amani.
Enkele verslagen:
De partij tussen Wiegcher Dam, spelend met wit, en Peter Jonker ging gelijk op. In het middenspel won Peter Peter een kwaliteit door een vorkje. Wiegcher bleef goed verdedigen maar moest uiteindelijk door nog een foutje in het eindspel de vlag strijken.
Arno Braam mocht met wit aantreden tegen Kees van Heerikhuize. Zwart begon voortvarend en won op de tiende zet een pion. Kees kwam daarna tot de ontdekking dat Arno alle mogelijkheden kreeg om ten aanval te trekken, Arno had de twee open lijnen onder controle. Kees kon de volgende twintig zetten alleen maar verdedigen. Met Dc5 dreigde Arno zelf met mat, maar Kees vond net op tijd de juiste verdedigende zet. Even later verloor Arno een kwaliteit en uiteindelijk daardoor ook de partij. Een boeiende partij met een verrassende winnaar.
Eip Janssen speelde met wit tegen Kees van de Voort. De “paardenkunstenaars” kenden ontzag voor elkaar. In no time waren de paarden verdwenen. Wel werd Kees opgezadeld met een dubbelpion. Dat gaf Eip enig initiatief maar nog geen winstkans. Misschien dat wit met de veroverende extra pion winstkansen zag. De tijd zou het na slechts tien minuten spelen moeten uitwijzen. Kees speelde zijn dubbelpion op, waar zijn tegenstander niet gelukkig mee was. “Je moet wat” reageerde de zwartspeler. Er volgde een vrij gecompliceerd middenspel. De hindernissen waren wederzijds hoog. “Een concours hippique waardig”. “De laatste barrière was me net te hoog” eindigde Kees. “Geen paardensprong, maar een snelle loper helpt ook wel eens” voegde Eip eraan toe. “Aan stukwinst had ik genoeg”.
Uitslagen:
Ben Verduyn – Willem de Wilde 0 – 1, Tom Smit – Egbert Aalbers 0 – 1, Arno Braam – Kees van Heerikhuize 0 – 1, Wiegcher Dam – Peter Jonker 0 – 1, Otto Veninga – Peter Hekman 1 – 0, Eip Janssen – Kees van de Voort 1 – 0, Gert van ’t Zand – Ali Amani 1 – 0, Martin van den Eijk – Bé Eshuis 1 – 0, Alex de Roovere – Jeffry Huiberts 1 – 0, Fred Post – Klaas van der Wal 0 – 1, Remy Mouthaan – Kees van der Dussen 0 – 1 en Jan Neuteboom – Jelle Bottema 0 – 1.
In remise eindigden:
Peter van der Wijngaart – Wim Ydo, Herman van Scherrenburg – Jan Hartsuiker, Hans de Groot – Johan de Lange en Fedde Kingma – Hans Gillet.
