Zaterdag 28 maart 2026 kwamen de vier teams van ESC in actie in de KNSB competitie. Alle vier de teams speelden een thuiswedstrijd. Voor ESC 2, 3 en 4 was dit tevens de laatste wedstrijd van deze competitie. ESC 1 speelt op zaterdag 11 april hun laatste thuiswedstrijd, tegenstander is dan Zeist 1.
ESC 1 (klasse 4C) mocht het opnemen tegen Almere 2 en won overtuigend met 6,5 – 1,5.
Martijn Bakker, Henri van Kruistum, John Riksen, Sjoerd Meijer en Edwin Groen wonnen hun partij. Diederic ’t Hooft, Cor van Ingen en Carel de Vries deelden de punten.
ESC 2 (klasse 5E) mocht de strijd aanbinden met Almere 3. ESC 2 won met 5,5 – 2,5.
Tim Evendijk, Nestor Shirokov, Joren Mulder, Ruben de Vries en Mark Bakker wonnen.
Erik van den Eijkel speelde remise. Tom en Jim Pronk verloren.
ESC 3 (klasse 6C) trof op 28 maart SMB 2. Bij winst zou ESC 3 kampioen zijn, bij nederlaag of gelijkspel zou SMB 2 met de eer gaan strijken. Het werd uiteindelijk 4 – 4.
Johan de Lange, Egbert Aalbers en Dick Wenning wonnen. Harold Boom en Sander Rosman speelden remise.
Bram Feenstra, Hans Thuijls en Albert Bootsman verloren hun partij.
ESC 4 (klasse 6D) mocht de degens kruisen met Arnhemse Schaakacademie 3. Het werd een verdienstelijk 4 – 4 gelijkspel.
Herman van Scherrenburg, Martin van den Eijk en Peter Hekman sloten hun partij winnend af.
Fedde Kingma en Tom Smit deelden de punten.
Ben Verduyn, Kees van der Dussen en Kai Waninge bleven lege handen achter.
Toetje schaakhappening
Om deze mooie schaakhappening gezellig af te sluiten, voor ESC 2, 3 en 4 was het tevens de laatste wedstrijd in deze KNSB competitie, was er de mogelijkheid om te genieten van een gezamenlijk diner. Alle deelnemende schakers maar ook belangstellenden konden zich hiervoor aanmelden. Bijna dertig schakers maakte hiervan gebruik. Chef-kok Jacco Haalboom van De Open Hof had speciaal voor de schakers een smakelijk menu samengesteld. Van de echte Duitse schnitzel met groente en frites werd heerlijk gesmuld. Het dessert, een dame blanche, was eveneens goed verzorgd en ook erg lekker. Al met al een zeer geslaagde afsluiting van een mooie schaakmiddag.
Dank aan Jacco, Henk en de vrijwilligers van De Open Hof.
Verslag ESC 1
ESC 1 rolt Almere 2 overtuigend op in 8e ronde. De wedstrijd begon wat vreemd met een half team van Almere 2. Ondanks de duidelijke communicatie stonden er vier spelers op een verkeerde locatie. Dat leverde die spelers voor ze op de juiste plek waren 45 minuten achterstand op de klok op. Uiteindelijk scoorden deze vier slechts een half punt wat het voor hun degradatiezorgen niet makkelijker maakte.
Carel de Vries op bord 8 maakte relatief makkelijk een (wellicht wat saaie maar stabiele) remise. Sjoerd Meijer stond al snel heel goed en na pionwinst volgde er nog wat meer spullen en was het punt binnen. Cor van Ingen aan bord 6 voegde er vrij snel daar een remise aan toe.
Tussenstand: 2 – 1.
Het duurde daarna wat langer maar Diederic ’t Hooft aan bord 2 maakte remise nadat hij naar eigen zeggen toch wel gewonnen had gestaan.
Invaller Edwin Groen aan bord 7 wist spel te houden door een kwaliteit te geven en speelde zo actief dat wit de draad kwijtraakte en plotseling een toren inleverde, over en uit.
Ondertussen stonden John Riksen, Martijn Bakker en Henri van Kruistum (veel) beter tot gewonnen. En dat werd ook allemaal soepel maar gedecideerd bewezen, want alle drie de punten vielen uiteindelijk aan de ESC-kant. Eindstand 6,5 – 1,5.
Spelersverslagen:
Bord 1: Rushaan Shaikh – Martijn Bakker 0 – 1
Enigszins balend dat ik tegen het jeugdtalent (nummer 2 van NL onder 14) moest spelen, begon de wedstrijd wel met een serieus voordeel aangezien hij bijna 45 minuten te laat kwam. Dit tijdsvoordeel maakte hij echt bizar snel ongedaan door 20 zetten weg te blitzen, in een moeilijke opening waarbij ik een pion offerde, zonder dat hij ook maar 1 fout maakte. Juist toen ik in tijdsnood leek te komen maakte hij eindelijk een fout waardoor ik via een combinatie de pion terug won en al zijn stukken passief kon houden, waarna het een kwestie van tijd was voordat hij meer materiaal verloor en ik de partij won.
Bord 2: Diederic ’t Hooft – Bart Krol ½ – ½
Met wit kreeg ik een mooie drukstelling, maar dat had veel bedenktijd gekost. Toen de stelling verwaterde, bood ik remise aan dat werd aangenomen.
Bord 3: Rob van de Kamp – Henri van Kruistum 0 -1
Nadat mijn tegenstander boos en 45 minuten te laat binnenkwam was hij nog niet helemaal geconcentreerd. Hij raffelde binnen een minuut 12 zetten theorie af en maakte gelijk daarna een fout waarmee ik een pion won. Beide spelers leken het daarna wel prima te vinden om af te ruilen naar een toren eindspel waarin ik een pionnetje extra had. Volgens de computer was het te verdedigen voor wit maar mijn tegenstander speelde het niet helemaal goed waardoor ik mijn koning kon activeren en de partij kon winnen.
Bord 6: Cor van Ingen – Leon van den Berg ½ – ½
Cor speelde op bord 5 tegen Leon van den Berg die ruim een half uur na het startsein binnen kwam. Ze waren per abuis naar het clubgebouw van ESV gegaan!! Met wit opende ik e4 waarna c5 volgde. Na een lastig middenspel waarin gek genoeg Leon vond dat ik beter stond en ik het omgekeerde dacht volgde een grote afruil van stukken. Beide hielden we 6 boertjes en een dame over en Leon daarbij een loper en ik een paard. De spanning was uit de stelling waarna we het punt deelden.
Bord 7: Ton van Rooijen – Edwin Groen 0 – 1
Edwin verwisselde met zwart een zet, notabene in zijn favoriete Franse opening, en moest kiezen: een rotstelling of een kwaliteit geven met aanvalskans. Het werd het laatste met de zwarte koning veilig op d7. De f-, g- en h-pion stoomden op naar de witte koning terwijl de witte dame zich wat onhandig op h5 had gepositioneerd. Edwin stond inmiddels duidelijk beter ondanks materiaalachterstand. Met een korte wending drong de zwarte dame de tweede rij binnen met meerdere dreigingen. Wit raakte de weg kwijt en mede door de tijdsdruk miste hij dat er na De2 niet alleen druk op een lastig te verdedigen pion op f3 kwam, maar ook heel geniepig een toren op b5 in kwam te staan. Wit zou hierdoor de kwaliteit direct terug moeten geven, maar dan feitelijk heel veel slechter, zo niet verloren, staan. Wit zag het echter niet en dus kon Edwin de toren gratis oprapen. Klaar.
Verslag ESC 2
ESC 2 wint eenvoudig in 7e ronde van Almere 3. ESC 2 is deze middag geen moment in de problemen geweest.
Net als bij ESC 1 (zie het verslag aldaar) verschenen er enkele spelers te laat en zelfs een speler helemaal niet. Een 4,5 – 2,5 tussenstand na drie uur spelen was beslissend genoeg waarna het nog 5,5 – 2,5 werd.
Spelersverslagen:
Bord 1: Tim Evendijk – Dhr. N. op Gekomen 1 – 0
Al snel kreeg Tim door dat hij lastig een aanval kon opzetten op bord 1. De stelling bleef uiterst solide en Tim wist geen winstkanskans te creëren. Totdat zijn tegenstander blunderde door definitief niet te komen op dagen. Zonder een stuk te bewegen kon de 1-0 genoteerd worden.
Bord 2: Nestor Shirokov – Kees Vlak 1 – 0
De opening was voor beide spelers solide, alleen puzzelde zwart wat met zijn paarden waardoor Nestor langzamerhand zijn stukken optimaal kon plaatsen. Uiteindelijk wist Nestor een pion te winnen en de stelling te openen. Zwart had maar één zet om gelijk spel te houden, maar Kees zag die niet en moest daarna zijn dame ruilen voor twee stukken. Nestor kon vervolgens de beste zetten vinden en Kees mat zetten.
Bord 3: Udo den boer – Joren Mulder 0 – 1
Op bord 3 speelde Joren tegen 1. e4 c5 2. d4 cxd4, c3. Joren nam het pionoffer niet aan en schoof door naar d3. Alhoewel wit zelf koos voor deze variant van het Siciliaans, kreeg hij zijn stukken niet optimaal ontwikkeld. Zwart kreeg zeer actief spel en meerdere kansen om de koningstelling van wit open te breken aan de hand van een offer. Zwart offerde niet maar hield de druk op de witte stelling. Uiteindelijk moest wit een pion opgeven. Zwart had een sterke vrij pion en wist toen de dames te ruilen.
Bord 4: Erik van den Eijkel – 0,5 – 0,5
Erik kreeg een Siciliaan op bord waarin zwart op het juiste moment d5 speelde. Er volgde een afruil van de dame en 3 lichte stukken.Met ongelijke lopers en een gelijke pionnenstructuur was de uitdaging om er nog iets van te maken niet groot meer en werd remise overeengekomen.
Bord 5: Johan Halspels – Ruben de Vries 0 – 1
In de opening speelde Ruben een gambiet en geeft daarmee een pion voor een koningsaanval. In deze scherpe variant werden door wit niet de juiste zetten gevonden. Wit stond gedrukt en kreeg zijn stukken maar lastig ontwikkeld. Zwart voerde de druk steeds verder op en kreeg de optie om stukken te ruilen en daarna en dame tegen toren te winnen. Dat was reden genoeg voor wit om op te geven. De tegenstander ging gestaag door met spelen totdat hij op zet 80 mat werd gezet.
Bord 6: Tom Pronk – Dik Stapersma 0 – 1
Tom kwam met wit prima uit de opening. In het middenspel ging hij echter gruwelijk in de fout. Eerst speelde hij zijn loper op b2 in plaats van e3, waardoor de loper in de knel kwam.
Hoewel zijn voordeel daarmee verdwenen was, was dit nog niet dodelijk. Na ruil van stukken dacht Tom echter dat hij, om stukverlies te voorkomen, met de dame terug moest slaan op g2 waardoor hij een pion verloor. Terugslaan op g2 had echter ook met de koning gekund, omdat het vermeende stukverlies berustte op een misrekening. Het eindspel met een pion minder bleek niet meer te redden en Tom moest vlak voor de tijdcontrole bij de 40e zet opgeven.
Bord 7: Peter Alberts – Jim Pronk 1 – 0
Jim speelde tegen Peter Alberts en kwam iets sterker uit de opening waarna hij in een redelijk comfortabele stelling kwam te staan. Hierbij koos Jim ervoor om een loper te ruilen tegen een paard, waardoor de tegenstander een dubbelpion kreeg maar Jim kreeg hierbij niet het gewenste voordeel op het bord. Vervolgens maakt Jim nog een tempofout en een paar zetten later in tijdnood gaf Jim nog een stuk weg en kon capituleren.
Bord 8: Mark Bakker – 1 – 0
Mark kon pas na 50 minuten de eerste zet van zwart noteren, omdat zijn tegenstander ietwat verlaat was. Maar deze jonge tegenstander liet zich hierdoor niet van slag brengen, want de eerste 15 zetten speelde hij vliegensvlug. Toen Mark na deze zetten op zijn klok keek, was zijn tijdsvoordeel verdwenen en stond het nagenoeg gelijk op het bord. Maar op het juiste moment sloeg Mark toe, won hij een kwaliteit en ruilde hij de juiste stukken af, waardoor zijn overwinning niet meer te stoppen was.
Verslag ESC 3
ESC 3 mist op een haar na de titel tegen SMB 2. De laatste ronde van de competitie voelde vanaf het begin bijzonder. Niet zomaar een wedstrijd, maar een echte kampioens- en promotiewedstrijd, waarin we móesten winnen om de sprong naar de 5e klasse te maken. De sfeer was gespannen maar strijdlustig: spelers die nog snel theorie doornamen, een laatste grap aan de bar en daarna volledige concentratie. Acht borden, acht verhalen en een team dat tot het laatst geloofde in de winst. Eindstand: 4 – 4.
Bord 1: Jet Le – Braam Feenstra 1 – 0
Zwart komt prima uit de opening en het lijkt constant remise te blijven. Bram ziet een mogelijkheid om een stuk te winnen, maar mist een zet van wit en verliest een paar zetten later een dame tegen een toren. Wit kan ook nog een paard winnen en Bram geeft op
Bord 2: Harold boom – Guus Alberts ½ – ½
Harold speelde een lange en spannende partij waarin hij het initiatief had en die uiteindelijk bij een 3,5-3,5 tussenstand de beslissing over het kampioenschap zou brengen. In een loper en pionnen-eindspel kreeg Harold een klein kansje maar zijn tegenstander deed alles goed. Toen ze beiden een dame haalden ontstond een positie waar de witte koning niet aan eeuwig schaak kon ontkomen. Remise en dus het kampioenschap naar SMB 2.
Bord 3: Jan Kersten –Sander Rosman ½ – ½
Geen verslag ontvangen
Bord 4: Hans Thuijls – Peter van den Berg 0-1
Hans kreeg met wit aan bord 4 tegen Peter van den Berg een damepion-opening op het bord. In het middenspel maakte Hans een positionele fout, waarna zij tegenstander het initiatief kreeg op de f-lijn. Het werd kiezen tussen slechte opties, waardoor Hans een pion verloor. Zijn tegenstander kreeg sterke vrijpionnen, die Hans fataal werden.
Bord 5: Youp van Dijk –Johan de Lange 0 – 1
Zo rustig de eerste 20 zetten in deze Caro-Kann verliepen, zo spannend en chaotisch werd het daarna. Zwart won een loper maar vergaloppeerde zich en moest met een kwaliteit minder de weg naar winst zien te vinden. Mat in één dreigde, maar Johan speelde secuur en snel. De zwarte dame drong de witte stelling binnen en Youp raakte de draad kwijt. Met een fraai mat pakte zwart het volle punt.
Bord 6: Albert Bootsman – Lucas de Jong 0 – 1
Albert speelde met wit de Engelse opening, in het middenspel spel ging het lange tijd gelijk op. Hij sloeg helaas een vergiftigde pion waardoor hij de dame moest geven voor een toren. Het ging nog even kort door maar zwart stond beter. Enkele zetten later moest Albert teleurgesteld opgeven.
Bord 7: Paul van Diemen – Egbert Aalbers 0 – 1
Egbert speelde met zwart tegen Paul van Diemen. Vanuit de opening pakte Egbert initiatief en hield de druk op de stelling van zijn tegenstander. Na een afruil van dame en torens werd wit geconfronteerd met een aftrek-schaak waardoor Egbert een pion kon promoveren. Voor zijn tegenstander het moment om op te geven.
Bord 8: Dick Wenning – Eline Koch 1-0
Dick zette de druk er gelijk op, zwart kwam niet uit de stelling. Een doorgebroken vrijpion, deed de tegenstander uit eindelijk de das om.
Toen de rook was opgetrokken stond er 4 – 4 op het scorebord. Niet het resultaat waarop we hadden gehoopt, maar wel een middag waarop iedereen alles heeft gegeven. De spanning, de teamgeest en het gevecht aan elk bord maakten deze wedstrijd tot een waardige afsluiting van het seizoen. Hoewel promotie voor ons nét buiten bereik bleef, bleven we sportief: we feliciteren SMB 2 van harte met hun promotie naar de 5e klasse.
Op naar volgend seizoen, met dezelfde inzet, dezelfde spirit en hopelijk weer zulke mooie schaakverhalen.
Harold Boom had in zijn beslissende partij niet te klagen over belangstelling
Verslag ESC 4
Het team van ESC 4 mocht de degens kruisen met het jeugdteam van Arnhemse Schaakacademie 3.
Als eerste ging bij Ben Verduyn aan bord 2 de stukken in de doos. Ben opende met wit heel passief, zwart veroverde het centrum en opende toen de aanval. Met wat kunst en vliegwerk hield hij de stelling nog even in evenwicht, totdat de hele stelling van Ben ineenstortte.
Martin van den Eijk speelde aan bord 7 met zwart een goede en degelijke partij en kon redelijk eenvoudig de winst binnen hengelen.
Aan bord 3 speelde Tom Smit met zwart een spannende partij. Al snel verdwenen de zware stukken van het bord, waarna een puntendeling overeengekomen werd.
Kai Waninge had aan bord 6 met wit een moeilijke middag. Kai probeerde diverse aanvalletjes maar er was er geen enkele die echt doorsloeg. In het eindspel had Kai een toren en een loper tegen een dame, zijn tegenstander wist dit knap uit te spelen en Kai moest zijn tegenstander feliciteren.
Peter Hekman speelde aan bord 8 met wit een goede partij, toch kon hij niet voorkomen dat hij in het middenspel een kwaliteit verloor. Zijn tegenstander ging in het eindspel de fout in, waarvan Peter optimaal profiteerde. “Heb gestreden tot de laatste snik” aldus de trotse winnaar.
Tussenstand: 2,5-2,5.
Aan bord 5 speelde Kees van der Dussen met zwart een goede gelijk opgaande partij. In het middenspel verloor hij een kwaliteit. Dit voordeel gaf zijn tegenstander niet meer uit handen en Kees moest uiteindelijk capituleren.
Fedde Kingma speelde aan bord 1 met zwart een degelijke partij. Maar zoals wel eerder is gebeurd verspeelde Fedde in het middenspel een kwaliteit. Het siert Fedde dat hij dan met volle overgave de schade wil herstellen. In het eindspel had Fedde vier aangesloten pionnen tegen twee pionnen en een paard van zijn tegenstander. Beide zagen geen winstkansen en kwamen remise overeen.
Tussenstand 3 – 4.
Alles hing af van de laatste partij van Herman van Scherrenburg aan bord 4. Het werd een meer dan bizarre partij. Herman gebruikte, zoals gewoonlijk veel tijd. In het middenspel had zijn tegenstander het initiatief en had nog een uur en twintig minuten op de klok! Herman daarentegen zat toen in de laatste minuut. Gelukkig vond toen de veertigste zet plaats, waarna je dertig minuten extra tijd krijgt. Herman kon weer rustig gaan ademhalen en opende een aanval aan de passieve kant van het bord, zijn tegenstander overzag daarna een penning waardoor Herman zijn dame won, zonder compensatie daardoor te verliezen. De kansen waren plotseling gekeerd, maar het kostte Herman nog veel energie om de genadeklap uit te delen. Uiteindelijk mocht hij een meer dan zwaar bevochten zege noteren.
Eindstand 4 – 4.
