Op maandagmiddag 21 oktober speelden de vijftigplussers de achtste ronde van de wintercompetitie. Alvorens het schaakgeweld kon losbarsten was er aandacht voor de afwezige Hans Gillet en werden de vijftigplussers nogmaals op hun verantwoording gewezen om na de partij de uitslag op het daarvoor bestemde formulier in te vullen.
Op 21 oktober hadden we weer een jarige, onlangs is Gert van ‘t Zand (foto links) zes en zestig geworden. Ditmaal geen rondje in de zaal, maar een ieder kon aan de bar een gratis consumptie ophalen.
Arno Braam, Kees van Heerikhuize en Egbert Aalbers konden vandaag koploper Willem de Wilde aflossen, zij moesten daarvoor wel winnen. Egbert was verhinderd, Kees en Arno deelden de punten, dus blijft de vakantie vierende Willem lijstaanvoerder.
De langste partij van de middag kwam op naam van Johan de Lange en Peter van der Wijngaart. Johan, spelend met wit, verloor in het middenspel een kwaliteit. Ondanks deze materiële achterstand gaf Johan zich niet zomaar gewonnen en Peter moest alles uit de kast halen om de in hevige tijdnood verkerende Johan alsnog te verslaan.
Arno Braam en Kees van Heerikhuize wisten vooraf dat alleen winst hun de koppositie zou opleveren. Arno had wellicht, spelend met wit, licht het initiatief, maar Kees gaf geen krimp. Na een boeiende en lange partij was de materiële stand in evenwicht, waarna tot een puntendeling werd besloten.
Bij Tom Smit, spelend met wit, en Peter Hekman kwam de Pirc opening op het bord. Tom kwam een kwaliteit voor en met tegengestelde rokades, sloeg de aanval van wit het eerste door. Een verdiende overwinning voor de witspeler.
De partij tussen Jan Hartsuiker en Kees van de Voort had een verrassend einde. In het middenspel won Jan met wit twee pionnen, een overwinning kon hem bijna niet meer ontgaan. Kees dacht hier echter anders over, in het eindspel won hij een pion terug, waarna hij alsnog remise kon afdwingen. Voor Kees alweer de zoveelste partij waar hij in verloren stand alsnog een goed resultaat haalt, komende tegenstanders zijn dus gewaarschuwd.
Ben Verduyn begon met wit opportunistisch tegen Peter Jonker. Maar al gauw nam Peter de touwtjes in handen, Ben moest een toren tegen een paard offeren om zicht te blijven houden op een goed resultaat. Zover liet Peter het niet komen en Peter kon dik verdiend de partij op zijn naam schrijven. Voor Ben begint Peter een soort “angstgegner” te worden.
Hans de Groot en Martien Smit, zoals later bleek, twee aan elkaar gewaagde schakers. Zowel Hans, spelend met wit, als Martien speelden heel secuur en maakten geen enkel foutje. De uiteindelijke puntendeling was dan ook de terechte uitslag. “Martien is een aanwinst voor de vijftigplussers”, gaf de complimenteuze Hans aan.
Jelle Bottema en Martin Maasse kozen al heel snel voor het bekende halve ei. Handhaving in de top tien was het belangrijkste, dus namen zowel Jelle als Martin geen enkele risico.
Gert van ’t Zand opende met wit e4 tegen Kees van der Dussen reageerde met de Siciliaan c5. In het vervolg speelde Gert wat te afwachtend waardoor Kees met zwart er in slaagde met een bruggenhoofd het centrum te controleren. Mede hierdoor kon wit zijn stukken onvoldoende ontwikkelen. N adat wit kort had gerokkeerd wist zwart waar hij moest aanvallen, vervolg was een kwestie van tijd. Na 33 zetten gaf wit zich gewonnen, de jarige ging dus zonder cadeautje, maar wel met veel felicitaties weer naar huis.
De partij tussen Peter Pouw en Klaas van der Wal kende een rustige opening. Peter won met wit in het middenspel een paard tegen een pion, hierna ging het langzaam slechter met zwart. Na een wilde afruil vlogen de stukken van het bord, toen de kruitdampen waren opgetrokken stond Peter twee lopers voor, waarna Klaas zich gewonnen gaf.
Joop de Feijter behaalde met wit een verdiende overwinning op Fred Post. Bij schaken is één van de hoofdregels: aanraken is zetten. Nadat Joop een eerste keer door de vingers had gezien, wees hij Fred bij een tweede keer erop dat hij met het aangeraakte stuk moest zetten. Hierdoor kreeg Joop een winnende combinatie in zijn voeten geworpen en mocht hij de volle buit mee huiswaarts nemen.
Jan Neuteboom en Eip Janssen speelden en leuke en leerzame partij. Eip won met zwart in het middenspel een kwaliteit waarna Jan zich gewonnen gaf. Na afloop analyseerden beide schakers de partij nog om te kijken waar het voor wit fout was gegaan.
Remy Mouthaan, spelend met wit, en Alex de Roovere speelden de Italiaanse opening. Remy verloor op de zestiende zet door een vork zijn dame. Er werd nog wel doorgespeeld, maar na de 34e zet gaf Remy zich gewonnen.
Jeffry Huiberts begon met wit voortvarend tegen Bé Eshuis. In het middenspel maakte Jeffry, mede doordat hij weer te snel zette, een paar fouten, waarna Bé de verdiende winst mee naar huis mocht nemen. De tweede partij, die zij voor de fun speelde, werd verrassend een prooi voor Jeffry. Hierdoor konden beide schakers op een leuke schaakmiddag terugkijken.
