Op maandagmiddag 4 november speelden de vijftigplussers de tiende ronde van de wintercompetitie.
Ook op 4 november werden de vijftigplussers weer getrakteerd. Tom Smit vierde op 4 november zijn 76e verjaardag. Naast een consumptie kregen de vijftigplussers ook nog een stroopwafel. Voor Tom waren er hartelijke felicitaties, een ieder had Tom ook nog op zijn verjaardag een goed schaakresultaat gewenst, maar hieraan werkte Herman van Scherrenburg niet mee.
Wat collega schakers de afgelopen weken verzuimden om de koppositie van Willem de Wilde over te nemen, lukte dat good old Jelle Bottema in een rechtstreeks duel op 4 november wel.
Verslag partijen:
Jelle Bottema ging met wit onbevangen de strijd aan tegen regerend kampioen Willem de Wilde. “Met een puntendeling ben ik meer dan tevreden” aldus Jelle bij aanvang van de partij. Het werd een spannende pot, waarbij Willem in het eindspel een pion meer had, maar Jelle positioneel veel beter stond. Toen Willem ook nog in tijdnood kwam, kon Jelle hiervan optimaal profiteren en zijn droom bewaarheid zien, Jelle ging met de volle buit huiswaarts en is na ronde tien de trotse nieuwe koploper.
Hans Gillet, spelend met wit, en Alex de Roovere speelden een gelijk opgaande partij. Alex won in het middenspel twee pionnen, maar hij zag geen mogelijkheden de partij winnend af te sluiten. Met de puntendeling hadden beide schakers een goed gevoel.
Fedde Kingma, met wit, en Peter Jonker begonnen hun partij voorzichtig. In het middenspel won Peter een pion en hij begint met een lichte voorsprong aan het eindspel. Door deze pluspion kreeg Peter meer activiteit en hij kon na lang heen en weer geschuif een pion promoveren, waarna Fedde zich gewonnen gaf. Peter stijgt door deze winst van de negende naar de zesde plaats.
Herman van Scherrenburg met wit en Tom Smit speelden een gelijk opgaande partij. In het middenspel vergaloppeerde Tom zich en moest hij zijn dame tegen twee stukken weggeven. Aanvankelijk had Herman nog wat moeite om het materiële voordeel te verzilveren, maar toen Herman in het eindspel nog een kwaliteit wist te winnen, gaf de jarige zich gewonnen.
Gezien eerdere partijen gaf Kees van de Voort vooraf aan dat hij tevreden met een remise zou zijn tegen Arno Braam. Zowel Kees als Arno speelden afwachtend wat resulteerde in een gesloten stelling. Doorbraak forceren gaf risico op verlies, waarna ze voor het bekende halve ei kozen.
Fred Post was met wit eigenlijk geen partij voor Eip Janssen. Fred wil zich na het aanraken van een stuk wel eens bedenken, maar Eip wees hem erop dat aanraken ook echt zetten betekent. Al snel konden de stukken in de doos en kon Eip de volle buit mee huiswaarts nemen.
Jeffry Huiberts ging er eens goed voor zitten tegen Kees van der Dussen. Helaas zette Jeffry weer een paar keer te snel, waardoor Kees de partij, zonder veel hoofdbrekens, winnend kon afsluiten.
Bé Eshuis en Jan Neuteboom speelden een leuke partij. Bé had met wit vanaf de opening het initiatief, maar Jan gaf zich niet zo maar gewonnen. Eenmaal belandt in het middenspel gaf de ervaring van Bé de doorslag en liet hij Jan met lege handen achter.
Eén van de boeiendste partijen was die tussen de met wit spelende Martien Smit en Peter van der Wijngaart. In het eindspel had Peter een paard en een toren tegen twee ijzersterke lopers van Martien. Zowel Martien als Peter zagen geen winstkansen waarna de punten werden gedeeld.
De partij tussen Ali Amani, spelend met wit, tegen Peter Hekman begon een klein half uur te laat. Ali was in de veronderstelling dat het maandagmiddag schaken om 14.00 uur begon. Ondanks dat Ali minder tijd had wist hij met kordaat spel de partij in rap tempo op zijn naam te zetten.
Ben Verduyn mocht het wit proberen tegen Johan de Lange. Johan is op papier de betere schaker, maar hij kon dit op 4 november niet waar maken. In het middenspel was er een materieel gezien gelijke stand, waarin Ben zelf ietsje beter stond, bood Ben zijn gebruikelijke eenmalige puntendeling aan, welke door Johan zonder lang na te denken werd geaccepteerd.
