Op maandagmiddag 18 november speelden de vijftigplussers de twaalfde ronde van de wintercompetitie.

Met 28 schakers, dus 14 partijen, was het bijna “volle bak”.

Op het programma stond onder andere de partij van koploper Egbert Aalbers tegen regerend kampioen Willem de Wilde.

Het werd een meer dan super spannende pot, die uiteindelijk door Egbert winnend werd afgesloten. Door deze winst gaat Egbert met 6 uit 6 fier aan de leiding en het is de grote vraag wie Egbert nog kan afstoppen in de race om het (winter) kampioenschap.

Verslagen:

De partij tussen de met wit spelende Willem de Wilde en Egbert Aalbers ging gelijk op. Beide schakers gingen voor de volle winst, dus werd er geen remise aangeboden. In het eindspel was het afwachten wie onder de tijdsdruk de eerste fout zou maken. Willem had minder dan één minuut en Egbert nog iets meer dan twee minuten bedenktijd. Het was Willem die de eerste fout maakte, hij gaf een toren weg, waarna hij direct zijn medebestuurder feliciteerde.

De partij tussen Johan de Lange en Hans Gillet werd een gelijk opgaande strijd. Toen Johan met wit begon aan te dringen, haalde Hans op tijd zijn dame naar de koningsvleugel, dit betekende dame ruil en remise!

Eip Janssen, met wit, en Peter Hekman speelden een spannende partij. Op de zestiende zet liet Peter de partij uit zijn handen te glippen. Eip kon de dames ruilen en zijn favoriete paard op een centrale plaats zetten. Het paard beheerde vele cruciale velden waardoor Eip de partij naar zich toe kon trekken. Peter gaf op, in de analyse bleek dat de winst van Eip terecht was.

Jan Hartsuiker mocht het met wit opnemen tegen Peter van der Wijngaart. Het werd een boeiende pot, waar Jan tot  in het eindspel winstkansen heeft gehad. Uiteindelijk maakte de ietwat moe gestreden Jan een foutje, waar de ervaren Peter optimaal van profiteerde en de volle buit mee naar huis mocht nemen.

De met wit spelende Jelle Bottema en Kees van de Voort speelden een gelijk opgaande partij. Kees maakte in het middenspel een fout en dat kostte hem een paard en een loper tegen een toren. Kees ging er eens goed voor zitten en met heel secuur spel wist hij alsnog een remise uit het vuur te slepen.

Fedde Kingma trof met wit Ben Verduyn. Fedde is voor Ben zo langzamerhand een angstgegner. Fedde zette vanaf de opening druk op de stelling van Ben. Ben probeerde met een kwaliteitsoffer en een kamikazeaanval het tij te keren. Fedde gebruikte de nodigde tijd, maar wist op tijd het gevaar te keren en de partij alsnog winnend af te sluiten.

Kees van der Dussen bond de strijd met wit aan tegen Jan Neuteboom. Na d4/d5 en Lf4 en de gebruikelijke afruil van de zwarte lopers. Jan liet zich daarna verleiden om teveel met zijn dame te gaan wandelen. Dit tempoverlies ging ten koste van de ontwikkeling van de zwarte stukken, Kees speelde de partij daarna vakkundig uit naar winst.

De opening van de partij tussen Kees van Heerikhuize en Peter Jonker ging volgens de theorie. Daarna speelde Kees met wit iets te afwachtend en hij gaf hiermede Peter de kans om een aanval op de koningsvleugel in te zetten. Deze aanval werd Kees te machtig. “Een dik verdiende winst voor Peter” aldus de sportieve verliezer.

In de partij tussen de met wit spelende Gert van ’t Zand en Fred Post, trok Fred met zijn pionnen ten strijde. Helaas voor Fred kon Gert achter de linies komen en schaak geven. Hierdoor verloor Fred het recht op rokade. Niet veel later kon Gert geheel onverwachts schaakmat geven met zijn dame.

In de opening won de met zwart spelende Arno Braam de ene na de andere pion (totaal drie stuks) in zijn partij tegen Peter Pouw. Peter kwam terug in de partij door een pion en een kwaliteit te winnen.  In een volgend moment blunderde Peter en liet hij zijn dame instaan, waarna Arno ietwat gelukkig met de volle huiswaarts keerde.

Klaas van der Wal kwam met wit goed uit de opening tegen Alex de Roovere. Klaas voerde de druk op maar kon in het eindspel promotie van een pion van Alex niet tegenhouden, wat hem de partij kostte.

Jeffry Huiberts mocht voor het eerst deze competitie het zoet van de overwinning proeven. “Slachtoffer” was de altijf goed gehumeurde Remy Mouthaan. Jeffry was na zijn winst helemaal in de nopjes en werd ook nog door de “verliezer” getrakteerd op een chocomel.

Eén van de langste en spannendste partijen van de middag werd de partij tussen Martien Smit en Herman van Scherrenburg. Martien kon met wit zijn  torens verdubbelen, waarbij hij na afruil een pion won.  Herman gaf echter geen krimp, hij verdedigde secuur, waarna de partij in een terechte puntendeling eindigde.

Bij de partij tussen de met spelende Ali Amani en Tom Smit konden de stukken al snel in de doos. Tom ging in het middenspel de mist in, waarna Ali de partij op zijn naam mocht schrijven.