Op maandagmiddag 17 maart speelden de vijftigplussers de elfde ronde van de zomercompetitie. De nummers één en twee Willem de Wilde en Peter van der Wijngaart (foto rechts) wonnen hun partij, terwijl de naaste achtervolgers verloren of de punten deelden. De voorsprong van Willem en Peter op de rest van het veld is inmiddels zo groot dat het een wonder zou zijn als niet één van hen de fel begeerde trofee zou gaan winnen. Over acht ronden zullen we het weten!

Met wit speelde Egbert Aalbers tegen Willem de Wilde, op het bord ontspon zich een boeiende strijd met een complexe stelling in het middenspel. Op de vijfentwintigste zet bood Egbert remise aan, Willem besloot om twee redenen door te spelen. Enerzijds omdat hij vond dat hij een stukje beter stond, maar met name gezien de stand op het bord van Peter Pouw tegen Peter van der Wijngaart. Enkele zetten later wist Willem een duidelijke plus in de stelling te bouwen met een pluspion en een geweldig paard op c4. De hierna aangebroken tijdnoodfase verliep voor beide spelers verre van foutloos, maar op het eind maakte Egbert een beslissende fout waarna hij opgaf.

De partij tussen de met wit spelende Peter Pouw en Peter van der Wijngaart ging lang gelijk op. In het middenspel verloor wit een kwaliteit, waarna zwart diverse dreigingen in de stelling bouwde. Wit speelde nauwkeurig en hield lang stand. In het eindspel zag wit niet meer de goede voortzetting en gaf zich gewonnen. Peter van der Wijngaart blijft door deze winst volop in de strijd voor het kampioenschap.

Arno Braam mocht het met wit opnemen tegen Martin van den Eijk. Na een iets betere opening waarin zwart heel licht voordeel had ontstond er een gelijkwaardige stelling in het middenspel. In het eindspel kon zwart zijn pionnen wat beter opschuiven en dreigde hij met een pion te promoveren, waarna Arno een toren moest offeren om dit te voorkomen. Niet veel later driegde Arno mat te gaan waarna hij zich gewonnen gaf.

De partij tussen Fedde Kingma, met wit, en Johan de Lange had de Engelse opening. Na afruil van enkele lichte stukken dreigde zwart op de koningsvleugel. Door secuur verdedigen van wit werd dit geneutraliseerd, waarna zwart voorstelde de punten de delen. Fedde zag met wit geen winstkansen en nam het aanbod van Johan aan.

De eerste tien zetten werden bij de partij tussen witspeler Kees van Heerikhuize en Kees van de Voort werden a la tempo gespeeld. Wit bereidde een aanval op de koningsvleugel voor, deze werd echter door zwart gepareerd. Nadat de meeste stukken vakkundig waren afgeruild stonden alleen nog te torens op het bord. Toen ook die verdwenen waren stonden alleen de koningen, gesteund door zes pionnen nog op het bord. Remise was in de ogen van beide schakers de enige oplossing, waarna de puntendeling overeengekomen werd.

Van de partij tussen Ali Amani en Kees van der Dussen hebben we helaas geen verslag ontvangen. Uitslag op uitslagenformulier gaf aan dat Ali Amani met de volle buit huiswaarts is gegaan.

Gert van ’t Zand, spelend met wit, had niet zijn dag. Al op de zevende zet verloor hij tegen Jelle Bottema een kwaliteit. Niet veel later volgde het tweede stuk, waarna de partij al snel was afgelopen.

Alex de Roovere, spelend met wit, en Martien Smit speelden een puike partij. Na een gelijk opgaande opening probeerde Alex aan te vallen, Martien pareerde relatief eenvoudig. Na stukkenruil kozen beide schakers ervoor om de stelling niet open te breken. Na dame ruil werd tot remise besloten, zowel Alex als Martien hadden vrede met deze uitslag.

Tom Smit reageert met wit e4-c5 het Morren gambiet tegen Jan Hartsuiker. Er dreigt gevaar voor zwart, maar Jan weet met een kwaliteitsoffer erger te voorkomen. Tom had de beste winstkansen, maar Jan kon met zijn twee sterke lopers een kwaliteit terug winnen. Toen de kruitdampen waren opgetrokken zat er voor Tom en Jan niet veel meer in en werd tot remise besloten.

Witspeler Bé Eshuis won in het middenspel een paard tegen Klaas van der Wal. Niets leek winst voor Bé in de weg te staan, totdat hij in het eindspel ook een paard verloor. Uiteindelijk werden de punten dus gedeeld.

Van de partij tussen Fred Post en Jeffry Huiberts hebben we geen verslag ontvangen, ook stond er geen uitslag op het uitslagenformulier, dus was de reglementaire puntendeling een feit.

Jan Neuteboom en Remy Mouthaan speelden een leuke en ook boeiende partij. Uiteindelijk werd besloten de punten met elkaar te delen.

De partij tussen witspeler Jan van der Wurff en Peter Hekman ging lange tijd gelijk op. Na enig aftasten rokeerden beide schakers kort. Jan opende daarna een aanval op de koningsvleugel, Peter verloor door een foutje een paard waardoor Jan het initiatief kreeg. Na een grote afruil wist Jan het materiële voordeel in het eindspel te verzilveren.

Na een Slavische opening kreeg zwartspeler Hans Gillet licht voordeel op de damevleugel tegen Ben Zee. Ben kon de dreiging eenvoudig pareren, na ongeveer 20 zetten creëerde Ben op koningsvleugel een sterke aanval, waarbij de f, g en h pionnen oprukten tot de vijfde rij. Samen met zijn de torens was mat voor Hans niet meer te voorkomen.