Op maandagmiddag 7 april speelden de vijftigplussers de veertiende ronde van de zomercompetitie. Koploper Willem de Wilde liet zich niet verassen door Martin van den Eijk en nam de volle buit mee huiswaarts.
Daarentegen liep naaste achtervolger Peter van der Wijngaart wel averij op, hij verloor van Martien Smit (archieffoto rechts).
Verslag:
Na een rustige opening bouwde Peter van der Wijngaart een enorme aanval op de koningsvleugel van Martien Smit. Martien moest stevig verdedigen, de stelling kende in het middenspel allerlei trucjes. Vlak voor het eindspel maakt Peter een kolossale fout (bij schaken noemen we dat ook wel eens een blunder), waardoor hij een kwaliteit verloor. Hierna kon Martien op simpele wijze de winst binnen halen.
De partij tussen de met wit spelende Kees van de Voort en Jan Neuteboom kende een rustig verloop. Uiteindelijk werd een verkeerde zet van Jan met een toren hem fataal, Kees kon Jan daarna mat zetten.
Eén van de langste partijen van de middag was die tussen Hans Gillet met wit en Gert van ’t Zand. De partij was lang in evenwicht. Hans had met wit een sterk loperpaar en een betere pionnenstelling, Gert wist echter met een vork een toren te winnen. Hans probeerde het tij nog te keren, maar Gert speelde de partij vakkundig uit naar winst.
Herman van Scherrenburg, spelend met wit, en Peter Jonker speelden een open partij. Herman rokeerde lang en Peter liet zijn koning op e8 staan. Peter viel daarna met vbi4er pionnen de koningsstelling aan, maar Herman wist de aanval te pareren. Uiteindelijk, na wat geschuif, werd de vrede getekend. Voor Herman van de tien gespeelede partijen alweer de negende remise!
Van de partij tussen Ali Amani en Jan Hartsuiker geen verslag ontvangen. Volgens de uitslagenlijst heeft Jan gewonnen.
Martin Maasse begon met wit aanvallend tegen Ben Verduyn en pakte het initiatief. Tot grote verbazing van Ben bood Martin al heel snel remise aan. “Weet je het zeker, want je staat gewoon beter” aldus een ietwat verbouwereerde Ben. Martin wist het zeker, dus de puntendeling was een feit.
Johan de Lange begon met wit aanvallend tegen Hans de Groot en kwam beter en dreigend uit de opening. Maar gewonnen? Waarschijnlijk niet, want als een offer uitblijft, zoals vandaag in de partij, en zwart doet enkele logische verdedigende zetten, dan blijft na een forse afruil een stelling over die bij verder spelen alleen maar door een fout kan worden beslist. Remise dus!
De partij tussen Alex de Roovere met wit en Fedde Kingma kende een Engelse opening. De partij ging in het middenspel gelijk op. Door een misrekening verloor Alex een kwaliteit. In het eindspel verloor Alex ook nog een pion, waarna hij zich gewonnen gaf.
Tom Smit, spelend met wit, en Arno Braam speelden het Cochrane gambiet, wat resulteerde in drie zwarte pionnen tegen een wit paard. Arno zette daarna druk op de stelling van Tom en won een pion. Nadat de druk van Arno steeds groter werd trachtte Tim met zijn toren het tij te keren, maar zag daarbij een mat in één over het hoofd.
Eip Janssen opende met wit aanvallend tegen Klaas van der Wal. Klaas kwam al vroeg in de problemen en verloor een paard. Vervolgens keerde het tij toen Eip zijn dame verspeelde. Uiteindelijk moest ook Klaas zijn dame inleveren om een vork te voorkomen. In het eindspel had Klaas twee torens en Eip een toren en een loper. Klaas had ook nog een vrijpion die dreigde te promoveren, toen Eip zag dat hij dit niet meer kon voorkomen gaf hij zich gewonnen.
Bé Eshuis met wit en Jelle Bottema speelden een leuke en boeiende partij. In het middenspel maakte Bé een blunder, waarna Jelle de partij naar zich toe kon trekken.
Remy Mouthaan en Jeffry Huiberts speelden een leuke en leerzame partij. Mede doordat Jeffry te snel zette, kon de nestor van De Cirkel de verdiende overwinning op zijn naam zetten.
Fred Post was ietwat verlaat maar toch zonder tijdverlies aantreden tegen de met zwart spelende Kees van Heerikhuize. In een moment van onoplettendheid gaf Fred op de vijfde zet al een loper weg. Daarna won Kees nog een paar pionnen en hij ruilde hier en daar wat af. Toen Kees zowel Fred schaak zette en een toren aanviel, staakte Fred de strijd.
Martin van den Eijk speelde met wit tegen Willem de Wilde. De Najdorf variant van het Siciliaan kwam op het bord. Op zet dertien verloor Martin een gezonde pion en zijn stelling stond hierdoor op instorten, reden voor Martin om op te geven.
