Op zaterdag 22 november kwamen ESC 1, 3 en 4 thuis in actie in de KNSB competitie.

In plaats van “Super Saterday” werd het “Black Saterday”!

ESC 1 stond vierde en mocht het opnemen tegen Oud Zuylen Utrecht 1 die derde stond. ESC 1 werd op een 2,5 – 5,5 nederlaag getrakteerd. Alleen Martijn Bakker wist zijn partij winnend af te sluiten. Diederick ’t Hooft, Sjoerd Meijer en Willem Slagter sleepte een remise uit het vuur. Dominic van Dijk, Tim Evendijk, Carel de Vries en John Riksen moesten hun tegenstander feliciteren.

ESC 3 ging de strijd aan met De Stelling 1, beide teams stonden met gelijk aantal matchpunten en bordpunten bovenaan. Nadat de kruitdampen waren opgetrokken bleek dat ook ESC 3 met een nederlaag genoegen moesten nemen 3,5 – 4,5. Egbert Aalbers, Mathijs van Dijk en Peter Jonker wonnen hun partij. Dick Wenning, Hans Thuijls, Johan de Lange en Bram Feenstra bleven met lege handen achter. Albert Bootsman kon tegen de twaalf jarige Jasper Veldhuis het team van ESC 3 nog op gelijke hoogte brengen. Het werd de langste partij van de middag, totaal 93 zetten! Uiteindelijk moest hij het remise aanbod van Jasper accepteren, meer zat er echt niet in.

ESC 4 mocht zijn tweede wedstrijd spelen tegen Tussen de Torens 2. De eerste wedstrijd werd verloren, dus was het team optimaal geladen om van die hatelijke nul af te komen. Lang had ESC 4 zicht op de overwinning, maar in het zicht van de haven keerden de kansen en leed ook ESC 4 een gevoelige nederlaag 3,5 – 4,5. Ben Verduyn, Peter Hekman en Robert Degenhart wonnen hun partij. Een puntendeling was er voor Fedde Kingma. Herman van Scherrenburg, Kees van der Dussen, Kees Jonker en Tom Smit gingen kopje onder.

Verslag ESC 1 door Martin Roseboom

Bij Martijn Bakker, bord 2, eindigde de opening in een  relatief saaie gelijke stelling maar i.v.m. de overige borden moest Martijn iets gaan forceren wat gelukkig lukte met de breekzet g6. Martijn kreeg een plusje maar door slecht tijdmanagement (3 minuten voor 5 zetten) en daardoor wat mindere zetten, kreeg zijn tegenstander alsnog serieuze kansen maar pakte deze gelukkig niet. Na zet 40, gelukkig wel goed gespeeld, en een klein plusje werd partij door Martijn mooi uitgespeeld tot winst.

Sjoerd Meijer, bord 3, speelde met zwart .In de opening verloor wit een tempo zodat zwart redelijk vlot gelijk spel kreeg. Wit had wel een pionnenketen van d4,c5 en b6 en dat bleek aan het slot van de partij wits redding. Zwart gaf een schaakje over de e-lijn en wit koos voor Kf1 waardoor zijn toren erg lang opgesloten bleef, zeker nadat wit verzuimde om met een snel g3 de toren in het spel te krijgen. Nu kreeg zwart het initiatief maar kon niet de beslissende klap uitdelen zodat wit op de been blijf. Zwarts aanval leverde stukwinst op maar wit kreeg voldoende compensatie doordat wits vrijpion op b6 dreigde te promoveren. Zwart moest daarna aan de noodrem trekken met eeuwig schaak. De computer was van dit alles niet onder de indruk en toverde gewoon een zwarte winst op het bord. Een leuke pot met toch wel een gemist halfje voor Sjoerd’s gevoel.

Bij John Riksen, aan bord 4, kwam een variant van de konings-indische verdediging op het bord. “Goede aanknopingspunten voor mij als witspeler. Op de 34ste zet kon ik groot voordeel behalen met Txh5! Maar in plaats deze zet te spelen ging ik in de fout waardoor het voordeel naar mijn tegenstander ging. Die speelde het goed uit en verdiende daarmee de overwinning” aldus de sportieve verliezer.

Tim Evendijk speelde aan bord 6 een variant waarbij de stukken keurig konden worden ontwikkeld met voldoende ruimte. Door een gebrek aan een goed plan wist de tegenstander van Tim rustig aan een aanval op de koning te bouwen. Nadat paard van Tim werd ingesloten en de aanval op de koning teveel werd, gaf Tim zich gewonnen.

Willem Slagter, spelend aan bord 8. “Na zo’n 15 zetten had ik nog geen tijd verbruikt en de tegenstander al ruim een half uur. Had hem met wit opgezadeld met een geïsoleerde dubbelpion. Toch lukte het me niet om daar beslissend voordeel uit te halen. Een remise aanbod van zwart op zet 21 weigerde ik en 5 zetten later was dit andersom het geval. Uiteindelijk werd het punt – veel later – toch gedeeld nadat we beiden diverse klippen in het eindspel goed hadden ontweken” aldus de puntendeler.

Verslag ESC 3 door Dick Wenning

Edese Schaak Combinatie 3 verliest nipt van De Stelling 1: 3½ – 4½

In ronde 3 van de KNSB-competitie speelde Edese Schaak Combinatie 3 thuis tegen De Stelling 1. Ondanks een hogere gemiddelde rating (1722 tegen 1696) trok De Stelling aan het langste eind: 3½ – 4½. Het werd een spannende strijd met veel interessante partijen. Hieronder de persoonlijke verslagen van onze spelers.

Bord 1: Dick Wenning (zwart) – Karsten Dam (wit) 0 – 1

Dick had zwart op bord 1 met een hele sterke tegenstander. Dick dacht rustig afwachten geen gekke dingen doen. Wit vond het best de toren al op de c en e lijn. En Dick moest nog rokeren. Dick deed een lange rokade om het tij nog te keren. Maar zijn dame bleef maar gepland staan. Dick moest zijn dame offeren tegen een paard en een toren. Maar had nog steeds te weinig ontwikkeling. Dick gaf op.

Bord 2: Bram Feenstra (wit) – Jasper Woudenberg (zwart) 0 -1

In de opening weet zwart een pion te winnen, ten koste van het feit dat beiden paarden in het midden niet weg konden, omdat ze elkaar dekten. Wit valt op veel verschillende manieren aan, maar zwart weet alles te blokkeren. Alles wijst op een remise, totdat wit een fout maakt. Wit ziet een zugzwang die minder erg is dan het lijkt. Wit offert een toren tegen een paard + pion. Omdat zwart al een paard + loper tegen een toren voor stond, is de situatie nu dat wit een toren en 5 pionnen heeft en zwart een toren, loper en 4 pionnen heeft. Zwart weet de torens af te ruilen. En met het kwaliteitsoordeel weet zwart verdiend de overwinning binnen te slepen.

Bord 3: Hans Thuijls (zwart) – Lodewijk de Vries (wit) 0 – 1

Hans kreeg op bord 3 met zwart de Alapin (Siciliaan met 2.c3) op het bord. Zijn tegenstander Lodewijk de Vries speelde de variant met Pa3 en dan is zwarts Lg4 geen goede zet! Hierdoor werd Hans opgescheept met een geïsoleerde e-dubbelpion. Hans kwam er enigszins uit, maar kwam later toch in het nauw en verloor.

Bord 4: Albert Bootsman (wit) – Jasper Veldhuis (zwart) ½ – ½

In een Engelse opening ging het lang gelijk op. Er kwam weer positiespel op het bord. Mijn tegenstander sloeg een vergiftigde pion, met een tussenschaakje kostte hem dat een toren als compensatie had hij 2 pionnen. Daar maakte hij het mij nog ongelofelijk moeilijk mee. Met het scherpst op de snede kon ik een goed verdedigende damezet nog vinden. In het verre eindspel kon ik het gelukkig remise maken na 93 zetten.

Bord 5: Johan de Lange (zwart) – Steyn Fokkema (wit) 0 – 1

Na een Engelse opening hield zwart lange tijd enige druk op de witte stelling. De dames werden geruild en bij de hergroepering van de stukken zag zwart een tussenschaakje over het hoofd. Weg witte loper en daarmee het punt!

Bord 6: Egbert Aalbers (wit) – Iva Binnendijk (zwart) 1 – 0

Beide spelers bouwden hun stelling vanuit de Damepion-opening zorgvuldig op. Iva nam initiatief op de koningsvleugel met h5. Paard, loper, toren en dame stonden goed ontwikkeld om het karwei af te maken. Egbert zette de tegenaanval in het centrum in. Na afruil van de zwarte lopers kreeg Egbert initiatief op de koningsvleugel en moest Iva verdedigen. Na afruil van de witte lopers wist Egbert met een tussenschaak de kwaliteit te veroveren. Ruilde de dames af en dreigde een pion te promoveren. Voor Iva tijd om haar tegenstander te feliciteren.

Bord 7: Mathijs van Dijk (zwart) – Florian Berg (wit) 1 – 0

Florian tegen Mathijs in de Caro-Kann afruilvariant, wit begon al vroeg met een aanval, waarschijnlijk iets te vroeg. Deze aanval kon gepareerd worden en hierdoor stond zwart beter ontwikkeld, iets later won wit een pion, maar de stelling bleef gespannen, beide hadden aanval-ideeën. Nadat wit een slechte dameruil aanbood wilde zwart die met alle liefde aannemen. Zwart won hiermee nog een pion en kwam in een gewonnen eindspel terecht, deze werd rustig uitgeschoven, totdat het mat was. 0-1

Bord 8: Peter Jonker (wit) – Ian Timmer (zwart) 1 – 0

Peter kwam goed uit de opening zijn tegenstander verloor door een verkeerde afruil een stuk. Hierdoor werd het middenspel erg moeilijk voor zwart. Hij verloor daarna nog een pion. En in het eindspel blunderde zwart een toren weg. Hij bleef doorspelen wat mij verbaasde. Misschien wilde hij op pat spelen. Uiteindelijk was het voor wit makkelijk en zette zwart mat.

Verslag ESC 4 door Ben Verduyn

Vol goede moed werd aangetreden tegen Tussen de Torens 2 uit Nijmegen.

Debutant Kees Jonker speelde aan bord 6 met wit een leuke partij. In het middenspel  verspeelde hij echter een paard, hij probeerde het tij nog te keren, maar verlies was onontkoombaar.

Aan bord 8 had Kees van der Dussen met wit niet zijn dag. Begin van de partij was hoopvol, maar in het middenspel ging het helemaal mis, waarna Kees zich gewonnen gaf.

Robert Degenhart speelde aan bord 4 met wit een meer dan puike partij. Vanaf het begin had Robert het initiatief. In het middenspel won Robert een kwaliteit, dit materiële voordeel speelde hij in het eindspel subliem uit naar winst.

Ben Verduyn speelde aan bord 5 met zwart. Tot het middenspel ging het gelijk op, toen verhoogde Ben de druk, won pion na pion, waarna hij in het eindspel de winnende zetten deed.

Peter Hekman, spelend aan bord 7 met zwart, verbaasde vooral zich zelf. Met een heel mooi eindspel wist hij zijn tegenstander aan zijn zegekar te binden.

Aan bord 2 had Herman van Scherrenburg, spelend met wit, een relatief zware tegenstander. De stelling was na vijftien zetten in evenwicht toen Herman een fout maakte door de dekking van zijn b2-pion op te geven. Deze pion had geslagen kunnen worden maar tegenstander van Herman durfde het niet aan en wit kwam ermee weg. Hierna werd de druk op de witte stelling toch groter en het was moeilijk om goede zetten te vinden. Toen zwart met het paard een pion op e5 pakte was g3 hard nodig, maar Herman speelde zijn loper naar d4 om het paard te verjagen. Zwart speelde zijn paard naar g4 en mat dreigde, maar erger was dat de witte dame werd ingesloten en Herman moest het opgeven.

Tussenstand 3 – 3.

Tom Smit spelend aan bord 3 met zwart speelde een goede partij. Bij het ingaan van het eindspel had hij zelfs een pion meer en zijn stelling was veelbelovend, hij fluisterde de teamleider in “deze partij ga ik wel winnen”.!

Aan bord 1 met zwart had Fedde Kingma een hele zware tegenstander. Fedde kwam in het eindspel weliswaar in verdrukking, maar hij hield hoofd koel.  “Je mag remise aanbieden” fluisterde de teamleider hem toe, omdat Tom Smit aan bord 6 gewonnen stond.  De partij werd uiteindelijk ook een puntendeling en de druk lag toen op de schouders van Tom.

Aan bord 3 wikkelde Tom Smit echter verkeerd af, waarna remise het hoogst haalbare zou zijn. Was het wellicht de vermoeidheid, maar Tom ging in het verre eindspel nogmaals in de fout, waarna Tom zijn tegenstander moest feliciteren.

Een gevoelige 3,5 – 4,5 nederlaag was een feit!

Teamleider ESC 4 had voor de partij nog zijn best gedaan, helaas niet met het gewenste resulaat: