Zaterdag 13 december kwamen de vier teams van ESC in actie in de KNSB competitie. Alle teams speelden een uitwedstrijd.

ESC 1 ging op bezoek bij Hoogland 1, voor ESC 1 is dit de vijfde partij, bij winst doen ze mogelijk nog mee in de strijd op promotie. En ze stelden ons niet teleur, ESC won met 4,5-3,5!

Mattia Intennemeo, Cor van Ingen en Willem Slagter wonnen. Sjoerd Meijer, Martijn Bakker en Diederic ’t Hooft speelden remise. Alleen Martin Roseboom en Henri van Kruistum moesten hun tegenstander feliciteren, daarom niet getreurd, de teamwinst was binnen!

ESC 2 speelden hun derde partij tegen het onderaan staande Wageningen 4, bij winst komt het kampioenschap serieus in zicht. ESC 2 deed wat ze moesten doen, ze wonnen met 6-2!

Jim Pronk, Edwin Groen, Joren Mulder, Erik van Eijkel en Tim Evendijk pakten de winst. Tom Pronk en Ruben de Vries speelden remise en alleen Mark Bakker verloor.

ESC 3 mocht het in hun vierde partij opnemen tegen Wageningen 5, gezien eerdere resultaten van Wageningen, moest winst mogelijk zijn. En dat werd het ook!  Wageningen 5 werd met 7,5-0,5 ”verpulverd”. Jonathan Karels, Willem de Wilde, Johan de Lange, Albert Bootsman, Mathijs van Dijk, Egbert Aalbers en debutant Samuel K’lu wonnen, alleen teamleider Dick Wenning moest genoegen met een puntendeling.

ESC 4 wilde na twee partijen van die hatelijke nul af! Vol goede moed werd afgereisd naar Amersfoort 4. Hoewel er lang een puntendeling en zelfs winst  in het vooruitzicht was, werd uiteindelijk met 4,5-3,5 verloren. De jongelingen Kai Waninge en Kaithlyn Liew wonnen hun partij. Ben Verduyn, Tom Smit en Robert Degenhart speelden remise. Fedde Kingma, Kees van der Dussen en Martin van den Eijk moesten met legen handen huiswaarts keren.

Verslag ESC 1

5e Ronde: ESC 1 herstelt zich, winst op Hoogland 1 met 4,5 – 3,5. Na twee overwinningen volgden in ronde 3 en 4 twee nederlagen en was het hoog tijd om weer eens te winnen. Al blijft dat in deze poule lastig want de teams ontlopen elkaar weinig met slechts één of twee uitschieters. Deze ronde eindigde alle wedstrijden in 4-4 of 4,5 -3,5 en dat zegt genoeg. Dit keer waren het voor ESC de invallers die goud waard bleken. Net over de helft van de competitie en met nog vier rondes te gaan staat ESC 1 in de middenmoot. Degradatie kan eigenlijk al niet meer en het kampioenschap is zeker niet in zicht. Een plek in de top-3 is zeker nog mogelijk en zou een mooi resultaat zijn in deze poule.

Diederic ’t Hooft – Marco Dielenan

Na 11 zetten kreeg ik remise aangeboden door mijn hoog gerate tegenstander. Ik besloot door te spelen omdat ik het gevoel had dat ik heel goed stond. Ik offerde een loper, maar kort daarna moest ik eeuwig schaak geven.

Hans Wisman – Martijn Bakker

Helaas weer met zwart een lastige zijvariant op het bord waarbij ik gelukkig wel de goede zetten vond maar het kostte me veel tijd terwijl mijn tegenstander het snel speelde. Begin van het middenspel helaas een hele logische Dc2 van wit gemist waardoor ik alles op alles moest zetten om het remise te houden. Na groot stukkenruil, bood mijn tegenstander remise aan terwijl het team 2,5-1,5 voor stond, dat nam ik zeer gretig aan.

Niels Dol – Sjoerd Meijer

Via zetverwisseling kwamen er Franse structuren op het bord. De partij bleef in een soort dynamisch evenwicht doordat beide spelers consequent weigerden hun voordeel te vergroten. Op de laatste 41 zet voor zwart miste zwart een simpele winst. Nu bleef het toreneindspel remise en won ESC met 4,5- 3,5.Het beslissende halfje was binnen voor de 2 matchpunten.

Henri van Kruistum– Stephan Paternotte

Ik kwam met wit goed uit de opening en wist een mooi centrum op te bouwen. In het middenspel wilde ik iets te snel aanvallen en zag tegenspel van zwart over het hoofd. Het daaropvolgende eindspel was niet te houden.

Martin Roseboom – Maarten Hoolsma

Na 1. e4 e5 speel ik het loperspel. Zwart pakt het passief aan en het gaat lange tijd redelijk gelijk op. In hert eindspel wordt de zwarte dame naar de onderste rij gelokt en in plaats van het goede Pd2 zie ik een familieschaak over het hoofd en speel ik pardoes Pf2, g1 niet gedekt en kan na twee zetten dus opgeven.

Sander Eigenraam – Willem Slagter

Ik kreeg van mijn sympathieke tegenspeler het koningsgambiet voorgeschoteld. Daar ben ik wel enigszins bekend mee. ;) Op zet 13 had ik al een stuk kunnen winnen, maar beide spelers zagen het niet. Tot zet 27 ging het vervolgens gelijk op, waarbij ik wel steeds het initiatief had. Zet  27. Kf2 – waar 27. Te6 de enige zet voor wit was om in leven te blijven, verschafte mij een eindspel met een pion meer. Dat was simpel gewonnen.

Mattia Intennimeo – Jan Snijders

We speelden een open Siciliaanse verdediging en bij zet 20 had de tegenstander nog maar 20 minuten op de klok. Hij rokeerde op de damevleugel en liet me de c-lijn openen. Daarna maakte hij bij zet 22 een fout die hem een paard kostte met nog 15 minuten op de klok. Hij speelde nog 15 zetten met 1 of 2 minuten op de klok voordat hij opgaf.

Harm Verbeek – Cor van Ingen

Op bord acht speelde ik met de zwarte stukken tegen Harm Verbeek. De opening ontwikkelde zich vrij normaal, alhoewel ik eerst een paard en even later een loper op f4 kreeg waardoor er druk (penning) ontstond op paard d2 met de koning op c1. Na paard e5 van wit en paard c6 deze ruilde kon ik d4 spelen waarna wit slechter kwam te staan en een pion verloor en tevens een open koningsstelling kreeg. Wit bleef slechter staan en gaf op na dameruil. De vrije h-pion was niet meer te stuiten.

Verslag ESC 2

Ronde 4: ESC 2 wint simpel van Wageningen 4 met 6 – 2. Met veel vertrouwen reisde een compleet en zo sterk mogelijke opstelling af naar Wageningen, samen met ESC 3 dat tegen Wageningen 5 aantrad. Het werd een mooie middag, waar we zelfs nog de oude grootmeester Hans Ree konden ontmoeten. Vrijwel de hele wedstrijd was er eigenlijk geen vuiltje aan de lucht. Op alle borden stond ESC na twee uur spelen gelijk of (duidelijk) beter. Ruben de Vries koos echter voor een verkeerd offer en moest uiteindelijk vechten voor remise. Mark Bakker stond overtuigend beter, maar forceerde te veel en kreeg het deksel op de neus. Toen na 4 uur spelen de stand 4-2 voor ESC was, speelden alleen Tim Evendijk en Edwin Groen nog, Beiden hadden minimaal remise maar stonden technisch gewonnen. Uiteindelijk wonnen beiden en kon ESC 2 op bordpunten ook naar de tweede plek in de poule stijgen.

Verslagen van de spelers:

Bord 1: Ruben de Vries – Niels van Duijl
Uit de opening kreeg ik veel ruimte en een aanval. Niels werd gedwongen een loper terug te zetten naar f8, wat niet alleen een ontwikkeld stuk terughaalde, maar ook de rokade belemmerde. Ik offerde een kwaliteit om de aanval voort te zetten. Dit bleek echter wat te opportunistisch, omdat zwart goed verdedigde stond hij hierdoor een kwaliteit voor. Uiteindelijk werd het eindspel een loper en pion tegen toren en pion. Na lang proberen kwam zwart niet verder en werd remise overeengekomen.

Bord 2: Tim Evendijk – Mark van de Vooren
Ik had een zware dobber aan mijn jeugdige tegenstander. In eerste instantie was ik blij om de Catalaan tegen zich te krijgen, aangezien ik daar met wit wat ervaring in heb. Ik begon het echter steeds somberder in te zien. Mark pakte ruimte en stond geen tegenspel toe. Gelukkig kwam er toch een gaatje nadat ik een pion won met een vork. Het eindspel toren en drie pionnen tegen toren en twee pionnen duurde een stuk langer dan verwacht. Na 64 zetten kon ik eindelijk de partij naar zich toe trekken.Er is mij al wel iets duidelijk geworden. Het eindspel verliep moeizaam en ik werd met u aangesproken. Mijn schaakcarrière heeft zijn hoogtepunt bereikt, de aftakeling kan beginnen.

Bord 3: Joren Mulder – Marius Bolck

De partij opende in een caro-cann. De zwarte loper kwam op g6, maar omdat wit een variant met paard e2 naar g3 had gespeeld, volgende al snel f4! Dreigend met f5 en een loper winst. Zwart speelde de loper naar Le4. wit speelde Dg4! En zwart zat in de problemen. De volgens computer beste afruilvariatie werd gespeeld, maar zelfs dan stond wit ruim twee  pionnen voor in stelling. Na zet 40 moest zwart opgeven.

Bord 4: Marcel Hahne – Tom Pronk
Ik speelde met zwart en kreeg een gesloten Siciliaan op het bord. Na 10 zetten theorie was de stelling in evenwicht. Mijn tegenstander brak de stelling open met d4 en ik counterde met f5. Er volgde een pionruil in het centrum en nadat de zware stukken waren  geruild op de c-lijn was de muziek wel uit de stelling. Er volgde nog een zet of 10, maar na 35 zetten werd de vrede getekend.

Bord 5: Edwin Groen – Frits Gieltjes
In een Siciliaan volgt tussen zet 13 en 21 een min of meer afgedwongen zettenreeks waarbij ik na de ruil van paarden en een toren de al geplande druk kan ontwikkelen tegen twee geïsoleerde zwarte pionnen op de a- en c-lijn. Mijn tegenstander denkt na een volgende ruil van toren en laatste lopers de remisehaven te hebben bereikt in een dame-pionnen eindspel en biedt remise aan. Ik had echter al gezien dat ik zeker een pion zou winnen (let op: dat is zet 31).
Dan begint het ‘uitmelken’ waarbij ik mijn vrijpion naar c6 breng en mat-in-één dreig, maar met alle eeuwig-schaak risico’s van dien. Mijn koning begint dan een enorme wandeltocht: schuilen achter pionnen van zwart op h8 of f8 en ook naar a8 is een optie. Zo ver komt het niet. Na een switch geef ik de c-pion om mijn f-pion te laten doorlopen en na een laatste schaakje door zwart – de 27ste op rij! – is dameruil en/of promotie niet meer te voorkomen na zet 74(!) en 5,5 uur spelen.

Bord 6: John van den Dungen – Erik van den Eijkel
Ik speelde met zwart een Siciliaan tegen John van den Dungen. De opening liep niet echt goed en ik kwam een beetje onder druk te staan. Richting het middenspel was de stand weer in evenwicht en kon ik een tegenaanval opzetten. Hierop werd niet goed gereageerd en al snel vielen twee pionnen. Het was nog wel even puzzelen om een doorbraak te forceren. Gelukkig hielp mijn tegenstander mij weer een beetje door een minder tactische terugtocht van de koning van c4 naar d3; mijn koning kon daardoor naar d5 en na een pionnenopstoot van mij op de damevleugel was het snel uit.

Bord 7: Mark Bakker – Jaap Melgers
Mijn tegenstander koos voor een gambiet waar ik de theorie niet van kende, dus besloot ik het niet aan te nemen. Nadat ik in het begin veel aan het shufflen en pionnen aan het bewegen was, nam mijn tegenstander iets te veel tijd, waardoor ik lekker kwam te staan. Ondanks naarstige pogingen om een doorbraak te vinden, lukt dit helaas niet. In een alles of niets poging – een paardoffer met de bedoeling damewinst – mist Mark een vluchtveld voor de zwarte dame, en daarna liep ik achter de feiten aan met een nul als resultaat.

Bord 8: Hein Stallinga – Jim Pronk
In de opening wist ik met zwart een licht initiatief te pakken. Waar door hij wat soepeler stond. Ik maakte de keuze om niet te rokeren en een aanval op de koningsvleugel op te zetten waar Wit kort gerokeerd stond. Uiteindelijk wist ik hier ook door te breken en gaf mijn tegenstander op.

Verslag ESC 3

Wageningen 5 – Edese Schaak Combinatie 3 (½ – 7½)

Datum: Ronde 4 – Uitwedstrijd in Wageningen

Gemiddelde rating: Wageningen 1604 – Ede 1729

Een dag vol verrassingen en een overtuigende zege

Twee uur voor aanvang kwam er een ziekmelding binnen van Sander Rosman, waardoor het team ineens met een probleem zat. Dick kreeg dit nieuws te horen toen hij bij de bakker stond. Willem de Wilde trommelde zichzelf op om het team compleet te maken. Samuel maakte zijn debuut doordat ook Hans Thuijls ziek was. En wat een debuut zou het worden! Dankzij deze snelle oplossingen konden we toch met acht man aantreden in Wageningen. De wedstrijd zelf verliep uitstekend. Ede won overtuigend met 7½ – ½, waarbij sterke partijen werden gespeeld en slechts één remise werd toegestaan. Omdat concurrent De Stelling, waar wij helaas onnodig van verloren, deze ronde verassend verloor zijn we met een tweede plek in de stand nog in de race voor het kampioenschap. De nummers 1 t/m 4 staan op 7 en 6 matchpunten, we spelen nog tegen de nummer 1 en 3, alles dus nog in eigen hand!

Hieronder het verloop per bord:

Jonathan Karels (wit) – Casper Zwetsloot (zwart) 1-0

Jonathan opende met een Schotse opening en probeerde vanuit het centrum druk te zetten. Zwart maakte geen fouten en er werd veel afgeruild. Uiteindelijk kreeg Jonathan een doorgeschoven pion op e5 tegen een dubbelpion van zwart op de c-lijn. Na afruil van alle grote stukken ontstond een eindspel waarin Jonathan zijn sterkere pion goed gebruikte als dreiging. Zwart moest opgeven.

Rinus van der Molen (wit) – Willem de Wilde (zwart) 0-1

Vanuit een Slavische verdediging wist Willem op de 13e zet een gezonde pion te winnen. Hij stond positioneel beter en in de overgang naar het middenspel pakte hij een tweede pion. Het resterende toreneindspel werd secuur uitgespeeld. Nadat Willem torenruil kon forceren, gaf wit op.

Johan de Lange (wit) – Martijn Pater (zwart) 1-0

De ontknoping speelde zich af in het centrum. Twee witte pionnen, ondersteund door torens en een dame, maakten het zwart te lastig. Johan won eerst een kwaliteit, gaf die later terug, maar pakte twee extra pionnen mee. In het resterende eindspel, met een vrijpion op het punt van promotie, was de winst niet moeilijk meer. Wit wint na 45 zetten.

Frank Pouels (wit) – Albert Bootsman (zwart) 0-1

Frank speelde een voor hem bekende opening. Albert kon met goed tegenspel in het middenspel het evenwicht bewaren. Beide spelers rokeerden lang. Het pionneneindspel was spannend, maar Albert vond de juiste zetten. Toen wit zijn koning naar een verkeerd veld speelde, kwam zwart gewonnen te staan en gaf wit terecht op.

Mathijs van Dijk (wit) – Jan Willem Koekebakker (zwart) 1-0

Mathijs van Dijk speelde met wit tegen Jan Willem Koekebakker. Er kwam een Alapin Siciliaan op het bord, Mathijs rokeerde snel en wilde het centrum openbreken omdat zwart iets compacter stond en nog niet gerokeerd was. Dit had niet het gehoopte effect en zwart zou op termijn uit de bekrompen stelling kunnen komen en een pion kunnen winnen, omdat wit hiermee geen compensatie zou krijgen en een volledige pion achter zou staan, deed wit een kwaliteitsoffer om de koningspionnen open te breken. Hieruit kwam een mooie aanval die misschien wel te pareren viel. Zwart verdedigende eerst goed, maar ging daarna de fout in door ook zelf aan te vallen. Zijn koning was alles behalve veilig en na een blunder in een al verloren stelling, stond hij mat.

Jan van den Enden (wit) – Egbert Aalbers (zwart) 0-1

Vanuit het Siciliaans kwam er een herkenbare stelling op het bord. Wit speelde te behoudend, waardoor Egbert initiatief kreeg en twee pionnen veroverde. Na afruil van de meeste stukken bleef een eindspel over waarin zwart kansen op winst had. Hij zette het witte paard klem, ruilde de laatste torens en dreigde met promotie. Wit gaf op.

Dick Wenning (wit) – Jeroen Potting (zwart) ½-½

Dick speelde zijn vertrouwde Damegambiet. Zwart bleef afwachten, pas bij zet 22 ging Dick in de aanval. Na drie uur schaken deed zwart een paardoffer op de koningsvleugel, dat hij met een vork op dame en paard kon terugwinnen. Zwart dacht dat de aanval beslissend was, maar Dick dreigde zijn pion te promoveren. Dat leidde tot een torenruil voor een loper. Dick stond sterk, maar omdat het al 4-0 voor Ede was, nam hij het remiseaanbod aan om de teamzege veilig te stellen.

Samuel K’Lu (zwart) – Muhammetaly Bashimov (wit) 1-0

Voor Samuel was dit zijn eerste competitiewedstrijd. Hij opende met e4, waarop zwart c5 speelde. Er ontstond een strijd in het centrum. Samuel kreeg een pion extra en schoof zijn a-pion door tot a3. Daarna bood hij een paardoffer aan, dat wit afwees, waardoor hij in een nog moeilijkere positie belandde. Vanaf dat moment speelde Samuel het eindspel technisch sterk uit en won overtuigend. Een prachtig debuut!

Eindstand: Wageningen 5 – Edese Schaak Combinatie 3 → ½ – 7½

Een overtuigende overwinning voor Ede, ondanks de last-minute uitdagingen. Dankzij Willem de Wilde en Ben Verduyn kwam het allemaal goed, en Samuel maakte zijn eerste wedstrijd meteen memorabel!

Verslag ESC 4

Na ruim een kwartier spelen en elf zetten moesten bij Martin van Eijk aan bord 5 de stukken in de doos. Martin vergaloppeerde zich in de opening, hij verloor twee pionnen en een toren. Verder spelen had volgens hem geen enkele zijn en hij gaf zich gewonnen.

Ben Verduyn speelde met wit aan bord 1, tegenstander was de teamleider van Amersfoort 4 Luc Kepers. Het werd een gelijk opgaande partij, Ben had misschien in het middenspel een klein voordeel, maar in het eindspel was het de Amersfoorter die voordeel had, hij maakte echter een klein foutje, waarna de vrede werd getekend (0,5-0,5).

Aan bord 4 speelde Tom Smit met zwart een sterke partij. Tom had in het eindspel een paard en loper meer, maar zijn koning stond heel slecht. Uiteindelijk moest Tom in een puntendeling berusten.

Kaithlyn Liew speelde met zwart aan bord 8 een ijzersterke partij. In het middenspel won ze de dame. Maar haar tegenstander gaf zich niet zo maar gewonnen. Met secuur spel wist Kaithlyn in het eindspel een pion te promoveren, tegen drie dames (twee op het bord en één achter het bord) was de Amersfoorter niet opgewassen en gaf hij zich gewonnen.

Tussenstand 2 – 2.

Kai stond gewonnen, Robert stond met een toren tegen twee pionnen achter, Fedde stond een pion voor en bij Kees was de stand in evenwicht. Een positief resultaat was dus mogelijk.

Kai Waninge speelde aan bord 7 met wit een meer dan goede partij. In het eindspel had Kai twee lopers en een paard tegen een toren, maar zijn tegenstander had echter een doorgebroken pion. Kai liet zich niet verassen en speelde de partij degelijk uit naar een dik verdiende winst.

Tussenstand 2 – 3 voor ESC.

Robert Degenhart had aan bord 3, spelend met wit een zware middag. Robert verloor in het middenspel een toren, maar we kennen Robert hij geeft nooit op. In het eindspel wist hij met gedurfd en knap spel zetherhaling af te dwingen, dus remise.

Tussen stand 2,5 – 3,5 voor ESC.

Fedde Kingma speelde aan bord 2 met zwart een puike partij. In het middenspel won hij een pion. “Nu doordrukken” was het advies van de teamleider. In het verre eindspel speelde pion voor zijn koning op b2 naar b3, hierdoor kon de loper van wit de stelling binnen dringen en was mat onontkoombaar.

Tussenstand 3,5 – 3,5 alles hing nu af van de partij van Kees van der Dussen.

Kees van der Dussen speelde aan bord 6 met zwart een solide partij. In het middenspel pakte Kees het initiatief, maar zijn tegenstander pareerde het gevaar en koos zelf voor de aanval. In het verre eindspel werd Kees zo onder druk gezet dat hij moest toelaten dat zijn tegenstander met een pion promoveerde. Kees probeerde het tij nog te keren, maar moest uiteindelijk na een lange en spannende partij alsnog de vlag strijken.

Eindstand 4,5-3,5 nederlaag voor ESC 4.