Op zaterdagmiddag 8 maart 2025 speelden de drie ESC teams een thuiswedstrijd in de KNSB competitie. Het werd ondanks vele mooie partijen een schaakmiddag om maar gauw te vergeten, want alle drie de teams van ESC liepen tegen een nederlaag aan.

ESC 1 verloor met 3 – 5 van HMC Den Bosch

Henri van Kruistum (foto rechts) won zijn partij. Carel de Vries, Dominic van Dijk, Erik van Eijkel en Willem Slagter deelden de punten.

John Riksen, Edwin Groen en Tom Pronk verloren hun partij.

ESC 2 verloor met 3,5-4,5 van Amersfoort 3

Ruben de Vries won zijn partij. Mark Bakker, Albert Bootsman, Tim Evendijk, Jim Pronk en Hans Thuijls speelden remise.

Bram Feenstra en Sander Rosman liepen tegen een nederlaag aan.

ESC 3 verloor met 3,5-4,5 van Amersfoort 4

Femke van Kampen en Alexander Ivanov wonnen. Egbert Aalbers, Marco van den Brink en Johan de Lange deelden de punten. Mathijs van Dijk, Tom Smit en Dick Wenning gingen met lege handen naar huis.

Verslag ESC 1 van Edwin Groen:

Nipte nederlaag voor ESC 1 en de zorgen bij ESC 1 nemen toe. Dat het weer een zware middag zou worden was duidelijk. Bij ESC1 kwam de titelkandidaat en nummer 1 uit de poule HMC Den Bosch op bezoek met redelijk wat 2000+ spelers. En ESC1 had de punten wel nodig gezien de 7e plek en het feit dat Giessen en de Linge én De Rode Loper ook op 4 punten stonden. .

Het begin van de wedstrijd was ronduit rommelig. Bord 1 van HMC bleef 45 minuten leeg want de speler reisde op eigen gelegenheid maar kon de Rehoboth niet vinden. Bij ESC presteerde Erik van den Eijkel het er niet om 12.00 uur te zijn. Hij moest zelfs gebeld worden omdat hij dacht dat het 13.00 uur begon. Niet bepaald een wenselijke start

De eerste beslissing viel aan bord 2. Henri van Kruistum speelde meteen vol op de aanval tegen zijn zeer jeugdige maar qua rating sterke opponent. Bij aankomst in de hal wist hij al dat morele winst er niet in zat; zijn tegenstander bleek slechts 11 jaar. Verlies je, dan verlies je van een 11 jarige. Win je, dan win je van een 11 jarige. Dat levert dus nooit bewonderende blikken op…. Vanuit een Trompowsky kon Henri na een passieve reactie van zijn tegenstander de koning in het midden laten en met g4 een aanval op de koningsvleugel beginnen. Zwart maakte geen grote fouten, maar wist toch niet onder de druk uit te komen. Daarnaast had zwart zelf niet echt tegenspel dus kon wit rustig doorbouwen aan de aanval. Wit wist drie pionnen te winnen en toen dameruil werd geforceerd gaf hij op. Een mooie opsteker 1-0.

Aan bord 3 kreeg Carel de Vries van eveneens een 11-jarige tegenstander(!) precies het omgekeerde voor de kiezen. Hij werd enorm onder druk gezet en bij een lange rokade versus korte voor zijn tegenstander nam dit alleen maar toe. Uiteindelijk kon Carel de boel dichthouden en de stelling neutraliseren. 1,5 – 0,5.

Erik van den Eijkel bereikte aan bord 8 uiteindelijk een eindspel met paard tegen loper en een flinke set pionnen. De pionnen stonden echter niet op de loper-velden dus er was niets te vrezen maar wel te winnen. Door het tijdsverlies van de start en de inschatting van de teamleider dat remise wel kon werd tot remise besloten. Helaas. Want de stelling was zoals bleek in 6 van de 7 logische lijnen van spel, elke keer gewonnen.

De andere borden waren allemaal nog erg onduidelijk behalve die van Tom Pronk op bord 7. Hij kwam met zwart slecht uit de opening en om uit de problemen te blijven investeerde hij veel tijd, maar hij bleef onder druk staan. Na 20 zetten had hij nog slechts 2 minuten op de klok en dacht hij zich aan de problemen te kunnen ontworstelen door een actie op de damevleugel. Dit bleek echter te optimistisch en het bood zijn tegenstander kans op een aanval op de koningsvleugel. Deze aanval was dusdanig gevaarlijk dat Tom, in een stelling waarin materiaalverlies al niet meer was te voorkomen, door zijn vlag ging.

Aan bord 5 deed Dominic van Dijk er weer alles aan om een onconventionele stelling op het bord te krijgen. Dat lukte. Er volgde van allerlei verwikkelingen maar uiteindelijk resteerde een gelijkwaardige remise. 2,5 – 2,5.

Aan bord 1 kwam bij John Riksen een Engelse Catelaanse opening op het bord met tot de 28ste zet steeds een licht voordeel voor wit. Door een foute zet van John had wit met een korte combinatie toen een pion kunnen verdienen, maar verzuimde. Op zet 35 kon zwart weer een licht voordeel bereiken met Pe4, maar speelde een zet te snel voor de aanval met g5. Toen op zet 40 … Dxb4 werd gespeeld was dat echter een slecht idee dat tot verlies leidde. Met Dg6 had zwart slechts licht nadeel gehad en nog voor remise kunnen vechten. Helaas en zeldzame KNSB-nederlaag voor John.

Op bord 6 speelde Edwin Groen weer eens een tactisch zwaar positiespel dat zijn tegenstander (rating 2000) naar eigen zeggen ook niet bepaald licht vond. Op zet 14 werd pas het eerste houtje geruild. De stelling bleef in dynamisch evenwicht en uiteindelijk was het eindspel van elke paard en zwartveldige loper met 6 pionnen gewoon remise. Tot Edwin vergat dat je er 30 minuten bij krijgt na 40 zetten. Hij bleef vanuit de tijdnoodfase na de 40ste zet onnodig op increment spelen (net als zijn tegenstander overigens…) en speelde op zet 43 de verliezende zet. Dit kostte een pion en dat kon de stelling niet hebben. Zwaar frustrerend en onnodig. Zeker omdat eerder in de partij op zet 15 de zet f4!! wel was overwogen door Edwin, maar hij het niet vertrouwde i.vm. penning op e3. De zet had echter een +2 in de stelling opgeleverd.

Aan bord 4 speelde Willem Slagter tot het gaatje door. Ook hij speelde tegen een 2000+ speler en merkte dat gelijk aan allerlei voetangels en klemmen die de zwartspeler in de stelling vlocht. Gelukkig wist hij die alle tijdig te ontlopen en in een volstrekt gelijke stand stelde Willem na 22 zetten remise voor. Dat werd niet aangenomen. Weer 20 zetten later – stand nog steeds in evenwicht – werd wederom een remiseaanbod van wit geweigerd. Uiteindelijk ontstond een eindspel waarbij Willem een pion meer had, maar die stelde weinig voor. Nu bood zwart remise aan, maar Willem nam een gok en ging in op een gecompliceerd eindspel; we stonden met 4,5 – 2,5 achter dus de match was toch al verloren. Na 5 uur spelen – en 74 zetten – later bleek ook het eindspel volstrekt in balans. Remise derhalve. Uit de analyse van de computer bleek dat beiden het extreem nauwkeurig hadden gespeeld. Een terechte uitslag dus, maar een eindstand van 3 – 5.

Resumé teamleider Edwin Groen:

Met nog twee rondes te gaan staan we door de verrassende winst van Giessen en de Linge op ASV, helaas op plek 8. Poule 4C blijft dan ook een uitzonderlijke poule gezien de zo geringe krachtsverschillen.

De slechtste nummer 8 van alle poules in de vierde klasse degradeert. Dat zijn we zeker niet, maar we mogen geen 9e worden in deze poule van 9 en op die plek staat nu de Rode Loper, waar we begin april tegen spelen. Hoe spannend wil je het hebben? Die wedstrijd winnen betekent klasse behoud. Bij een gelijkspel is er nog volop kans, maar verlies maakt klasse behoud heel lastig (dan moeten we de laatste ronde winnen en moet de Rode Loper verliezen).

Verslag ESC 2  van Mark Bakker:

ESC 2 verliest nipt van Amersfoort 3. Op 8 maart speelde ESC haar 5e wedstrijd in de KNSB competitie. Ditmaal tegen Amersfoort 3, een sterke tegenstander, zeker als je naar ratings kijkt. De dag begon matig. Sander Rosman speelde ambitieus een lange rokade tegen de dragon variant van het Siciliaans. Echter kreeg zwart een sterke aanval en na een toren offer was het spel op dramatische wijze snel voorbij. 0-1 voor Amersfoort.
Bij Albert Bootsman kwam er een afwijkende variant in het Scandinavisch op het bord, waarin beide spelers positioneel goed speelden. In een optisch gelijkwaardige stelling kwamen de spelers remise overeen. Hier waren beide tevreden mee.
Vervolgens was remisekoning Hans Thuijls klaar. Hans speelde aan bord 5 met zwart een Colle opening. De stelling kwam gesloten te staan. Wit had positioneel voordeel, maar verspeelde dat met een paar onhandige dame zetten. Hierna was de stelling in evenwicht en werd tot remise besloten. Vijf remises op rij voor Hans, kan hij hier 5 april een zesde aan toevoegen?
Kort hierna vroeg Jim Pronk, spelend aan bord 3, aan teamleider Mark Bakker of hij remise aan mocht bieden. Mark vond dat prima, maar Jim’s tegenstander sloeg dit aanbod af.
Op bord 4 speelde Mark Bakker met wit een ingetogen partij. In een gesloten Catalaan wachtte zowel Mark als zijn tegenstander Rob af tot de ander een risico nam. Uiteindelijk besloot Mark wat initiatief te komen. Hier kwam helaas weinig spel uit en na 21 zetten vonden Mark en Rob het mooi geweest: 0,5-0,5.
Jim Pronk speelde met zwart tegen Ron Flohr. Er ontstond een interessante stelling waarin er voor zowel wit als zwart leuke grapjes in maar dit werd door beide spelers gezien. Jim kwam aan het einde nog een pion voor te staan maar gezien de heftige tijdsnood 5 minuten tegen 40 besloot Jim nogmaals remise aan te bieden wat werd geaccepteerd.

Tussenstand: 2-3 voor Amersfoort. Kunnen Tim, Ruben en Bram nog voor een positieve afsluiting zorgen?
In een theoretische opening kwam Tim Evendijk op bekend terrein. Hij speelde zijn h-pion eerst naar h5 en later naar h4 om in een mogelijk eindspel veel ruimte te winnen. Helaas wist de tegenstander de boel intact te houden. Na wat rondschuiven met de dames was remise de terechte uitslag.

Al vroeg in de opening werden de dames geruild bij de partij van Ruben de Vries, waardoor zwart niet meer kon rokeren. Ruben zette zijn tegenstander onder druk, aangezien zwart meer zetten nodig had om zijn stukken te ontwikkelen. Ondanks de solide stelling van zwart wist wit een doorbraak te forceren. Echter, door tijdnood verloor wit enkele pionnen. Zwart blunderde vervolgens in een paardvork en verloor een kwaliteit. Met de extra tijd na 40 zetten wist wit dit nauwkeurig uit te spelen en de partij te winnen.

De spanning is helemaal terug, weet Bram een 4-4 gelijkspel uit het vuur te slepen, of misschien zelfs de overwinning?
Bram Feenstra komt sterk uit de opening, en weet het centrum te bezetten. Wanneer wit kiest voor een risicootje, verloopt dat verkeerd. Hierdoor kan zijn tegenstander het initiatief pakken. Met een pion meer gaat zwart het eindspel in en na veel tegengestribbel van Brams kant weet zwart dit goed uit te spelen naar een overwinning.

Helaas is de einduitslag dus 3,5-4,5 in het voordeel van Amersfoort 3.

Verslag ESC 3 van Dick Wenning:

In de zesde ronde van de landelijke schaakcompetitie heeft Edese Schaak Combinatie 3 een spannende strijd geleverd tegen Amersfoort 4. De teams waren op papier aan elkaar gewaagd, wat resulteerde in een wedstrijd vol felle gevechten en strategische manoeuvres. Uiteindelijk trok Amersfoort 4 aan het langste eind met een nipte 3½ – 4½ overwinning.

Dick Wenning kreeg met zwart de Jobava-Londen op het bord tegen Jens Steenmetz. Terwijl het centrum gesloten bleef, nam wit het initiatief en probeerde door te breken. In het eindspel kreeg Dick een zwak paard op a7 en verloor een pion op de b-lijn, die snel dreigde te promoveren. In een uiterste poging offerde hij zijn paard tegen twee centrumpionnen, maar dit bleek niet genoeg. Na een dame-aanval en een beslissende aftrekaanval moest Dick zijn tegenstander feliciteren.

Johan de Lange speelde met zwart een Siciliaan tegen Bert Lardenoye. De partij verliep bijzonder symmetrisch, alsof beide spelers elkaar perfect aanvoelden. Dit resulteerde in een compleet gelijke stelling na twintig zetten, met zes pionnen en een witte loper aan beide kanten. Zelfs de klok stond nagenoeg gelijk. In deze harmonieuze strijd werd na overleg tot remise besloten.

Mathijs van Dijk kreeg met wit de Caro-Kann (afruilvariant) voorgeschoteld tegen Bas van Schooten. Al snel zette hij een mataanval op, maar zwart wist deze te pareren en kreeg zelf een betere positie. Een te snelle paardenruil gaf Mathijs weer wat tegenspel, waarna een remiseachtige stelling ontstond. In wederzijdse tijdnood speelde zwart echter het sterke g7, waardoor de zwarte koning opgesloten raakte en mat niet meer te voorkomen was.

Egbert Aalbers kwam in een strategische partij met Luc Kepers terecht. Op zet 18 had Luc de mogelijkheid om door zetherhaling een snelle remise af te dwingen. Egbert kon dit slechts voorkomen door een kwaliteitsverlies te accepteren, maar zag onvoldoende perspectief in de resterende stelling. Hierdoor werd tot een vroege remise besloten.

Alexander Ivanov speelde een Siciliaan tegen Mathijs Möhlmann. Zijn tegenstander zette agressief in met pionnen op f4 en e4, waardoor Alexander zich gedwongen zag om passief af te wachten. Op het juiste moment wist hij echter te infiltreren en won hij een cruciale pion. Kort daarna maakte Mathijs een fout door een penning over het hoofd te zien, waardoor Alexander zowel een pion als een toren won ten koste van een loper. Ondanks een late aanvalspoging van zijn tegenstander hield Alexander alles onder controle en haalde hij een overtuigende overwinning binnen.

Tom Smit kreeg de Franse opening op het bord tegen Christian den Butter. Beide spelers speelden razendsnel, waardoor de partij in een hoog tempo richting het middenspel ging. Tom wist een toren te winnen, maar zijn tegenstander slaagde erin om deze terug te veroveren. In het eindspel stond Tom voor een moeilijke opgave: hij had een loper, een paard en een pion tegen een toren en drie pionnen van zwart. Ondanks hardnekkig verzet bleek verlies onvermijdelijk.

Marco van den Brink begon zijn partij tegen Luuc Baltus met 1. d4, waarna de partij via een omweg in een Londensysteem belandde. Marco kreeg met zwart in het middenspel het initiatief en probeerde druk uit te oefenen op de damevleugel. Zijn tegenstander rokeerde lang en trachtte met pionnen door de verdediging heen te breken. In het eindspel hielden beide spelers zich staande en na 52 zetten bood wit remise aan, wat Marco accepteerde. Hiermee behaalde hij zijn eerste (en naar eigen zeggen laatste) halve punt van het seizoen.

Femke van Kampen speelde een spannende partij tegen Sander Gijsbertse. Ze kwam aanvankelijk een pion achter, maar wist deze later in de partij terug te winnen. In ernstige tijdnood – met slechts negen minuten tegen 45 voor haar tegenstander – wist ze de veertig zetten te halen, wat haar de nodige ademruimte gaf. Met twee vrijpionnen in haar voordeel wist ze deze voordeel vakkundig om te zetten in winst, waarmee ze een belangrijk punt binnenhaalde voor het team.

Ondanks dat teamleider Dick Wenning met ESC 3 een trainingskamp had belegd in het zonnige zuiden werd een nederlaag geleden.